นักท่องเที่ยว...ไปเที่ยวที่เชียงคานมาแล้ว..มีความรู้สึกอย่างไร

เชียงคานในสายตา และความรู้สึกของท่าน ประสบการณ์ที่ท่านได้รับ ที่พัก อาหารการกิน การเดินทาง ความปลอดภัย คนที่นั้น การใช้ชีวิต จิตใจของคนที่นั้นเป็นอย่างไร ช่วยบอก ชาวเชียงคาน ด้วย...

Views: 1590

Reply to This

Replies to This Discussion

เป็นเมืองที่สงบ แต่ไม่เงียบ มีความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย ผู้คนอัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส อาหารก็อร่อยค่ะ เพื่อนพาไปทานข้าวที่ร้านระเบียง อาหารอร่อยมากค่ะ แต่ว่าได้ช้า ร้านติดริมโขง วิวสวยด้วยค่ะ ทำให้มีความสุขในการกิน ส่วนของหวานก็มะพร้าวแก้วนะคะ ^^
ไม่ใช่นักเที่ยวแล้วก็ไม่ชอบไปแออัดแย่งกันกินแย่งกันเที่ยวซักเท่าไหร่ค่ะ พอได้ไปที่นี่เพราะจำเป็นก็ชอบค่ะ อาจจะเพราะไปไฟท์บังคับค่ะ จึงได้ไปแต่แก่งคุ้ดคู้ ยิ่งไปปลายฝนต้นหนาวยิ่งไม่อยากกลับกทม.เพราะเดินมารับลมที่ริมแม่น้ำโขงสดชื่นนนนนน... ผักผลไม้อะไรก็อร่อย ส่วนเรื่องที่พักอาหารการกินก็เบ็ดเสร็จอยู่ที่เดียวค่ะ เลยไม่มีที่แนะนำ ก็ว่าจะหาโอกาสไปหม่ำไปเดินเที่ยวรอบๆเชียงคานค่ะ เพราะไปทีไรก็ไปเรื่องงานเลยไม่มีโอกาสซักที
ไม่เป็นทาสของธุรกิจการท่องเที่ยวมากเกินไป
ห่วงอย่างเดียว...เรื่อง เหล้า-เบียร์
ถ้าปล่อยให้มีการซื้อ-ขาย-ดื่ม-แจก-แลก-ตอบแทน มากเกินไป
อาจนำไปสู่ความรุนแรงและไม่ปลอดภัยสำหรับคนเชียงคานได้

คนมาเชียงคาน อยากชมวิว กินอาหารพื้นบ้าน ทำบุญ เรียนรู้วิถีชีวิต สถาปัตยกรรม ศิลปกรรม ประวัติศาสตร์
อย่าปล่อยปละละเลยให้....เหล้า-เบียร์ มาทำลายบรรยากาศ
ผมเอง...รู้สึกไม่ปลอดภัย หากเที่ยวไป เจอคนตั้งวงกินเหล้า หรือเมาเอะอะโวยวาย
...ปลอดภัยและอบอุ่น คือ เสน่ห์เชียงคาน
เพิ่งได้มีโอกาสไปเยือนเมืองเชียงคานเมื่อวันฉัตรมงคลที่ผ่านมาค่ะ เพื่อนสนิทกันมาคุยให้ฟังว่าเค้าชอบมาพักอกพักใจที่เชียงคานบ่อยๆ พวกเราก้อเลยมาให้เห็นกับตา เป็นเมืองที่เงียบสงบค่ะ มาอยู่ที่เชียงคานแล้วเวลาเดินช้าจริงๆ ชอบคนที่นี่ค่ะ อัธยาศัยดี ถนนหนทางของเมืองเป็นระเบียบดี มีป้ายบอกเลขที่ซอยเรียงไปเรื่อยๆ จำง่าย ไม่มีเลขคู่ เลขคี่เหมือนซอยในกรุงเทพ ขี่จักรยานตอนเย็นๆ-ค่ำๆ ไปทานข้าวที่ร้านลุง ส. ซอย15 (มั้ง ถ้าจำไม่ผิด) ก้อปลอดภัยค่ะไม่อันตรายเลย ผ่านบ้านไหนก้อเรียกทานข้าวค่ะ เย็นวันเสาร์ฝนตกด้วย เราเลยได้เห็นแม่น้ำโขงอีกบรรยากาศหนึง พอฝนหยุดก้อไปฝากท้องที่ร้านลุก ค่ะอาหารอร่อยมากๆ ข้าวเปล่าเค้าคิดจานละ 3 บาทเอง ตอนแรกเพื่อนนึกว่าน้องเค้าคิดผิด วันอาทิตย์ตอนเช้าไปทานกาแฟกะปาท่องโก๋ที่ตลาดสด สิปโมงก้อไปซิ้อผ้าที่แก่งคุดคู้ ค่ารถ 100 เดียวไปกลับค่ะ รู้แล้วค่ะว่าทำไมเพื่อนเค้าถึงไปเชียงคานบ่อยๆ เพราะเราก้อไม่อยากกลับเลย หลงรักเมืองเชียงคานเข้าอีกคนซะแล้วสิ

ปล. ตั้งใจไว้คราวหน้าจะเอาพาสปอร์ตมาด้วย เผื่อได้ข้ามไปเที่ยวฝั่งลาวค่ะ
ทุกอย่างน่าประทับใจเสียอย่างเดียวคือ ไปเที่ยวเชียงคานเร็ว ๆ นี้เองค่ะ มีเจ็ทสกี มาเล่น ความคิดส่วนตัวคิดว่าไม่เหมาะสมเสียงดัง รบกวน ความเงียบสงบของเชียงคานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เพิ่งจะรู้ว่ามีคนเล่นเจ็ทสกีที่เชียงคานด้วย.. เหอ เหอ ใครผู้ได๋..มันบังอาจฟะ...
ใครพบใครเห็นก็เตือนๆ กันหน่อยนะครับ ไม่อยากให้มีอะไรแปลกปลอม มาส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบนี้
อยากเล่นเจ็ทสกีก็เชิญที่พัทยาโน่น....

ขอบคุณคุณ pooparanee นะครับ ที่นำข้อมูลมาเล่าให้ฟัง... ไม่ชอบเหมือนกัน 555
อิอิ เห็นด้วยค่ะ ตอนที่ไปเค้าจะเล่นอยู่เลยร้านซาลาเปา โกไปนิสสสหน่อย .... พอดีเจออาจารย์สุรพล เลยบอกว่าอาจารย์มาดูนี่สิ ... อาจารย์บอกโอ้วววววววววววววววววววววว บ่ใช่ผู้ได๋เด้อพี่น้อง ไทเชียงคานนี่แหละ หุหุ ...... วันแม่จะกลับเลย เด๋วไปเที่ยวเชียงคานอีก ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากให้เีชียงคานเป็นแบบนี้ตลอดไปค่ะ อยากมีบ้านอยู่เชียงคานบ้างจัง (คิดในใจทำไมแม่เราไม่เป็นคนเชียงคานน๊าาาา ... กลับเป็นคนวังสะพุง แล้วย้ายมาอยู่อำเภอเืมืองซะงั้น อิอิ )
อยากรู้จังว่าใคร... ที่จริงก็เล่นได้นะ แต่ห้ามมีเสียงรบกวนความสงบ 55+...
ตอนเรียน ปวช.1 แอบ(หนี)พ่อ+แม่ ไปเที่ยวเชียงคานกับเพื่อนอีก 3 คน (บ้านอยู่ในเมืองเลยง่ะ) โดยมีแมงกะไซเป็นพาหนะ(อัดสาม) ที่สำคัญก็คือเดินทางไปตอนกลางคืนน่ะสิ จุดหมายแรกก็คือไปหาเพื่อนที่ซอย 18 บน จริง ๆ แล้วก็ไม่รู้จักบ้านเขาหรอกนะ วิธีการที่จะหาบ้านเพื่อนให้เจอก็คือ ตะโกนเรียกชื่อเพื่อนตั้งแต่ปากซอย 18 บน จนถึงท้ายซอย แล้วก็วนกลับมาอีกที ภาวนาว่าเพื่อนคงได้ยิน และแล้วเพื่อนมันก็โผล่หน้าออกมาทางหน้าต่างบ้านจริง ๆ (ฟลุกโคตร ๆ) เมื่อหลายสิบปีก่อนเมืองเชียงคานเงียบสงบมาก สถานบันเทิงยังไม่มีอะไรเลย มีร้านคาราโอเกะอยู่ 1 ร้าน ใช้ไมค์สาย ไม่มีไมค์ลอย ส่งกันทั่วร้าน 555 นึกไปก็ฮ่าดีคับ เอาล่ะ รวบรัดตัดตอนเลยดีกว่า เมื่อวันแม่ที่ผ่านมาก็ได้กลับไปเยี่ยมเชียงคานอีก คุณยาย(แม่) อยากไปกินปลาเผาที่ริมโขง+นอนเล่นพร้อม และถือโอกาสเซอร์เวย์เส้นทางริมโขงด้วย เพื่อว่าจะได้ไปบรรยายบรรยากาศให้เพื่อนคนอื่นที่เขาอยากจะมาเชียงคานกัน ยอมรับครับว่าเชียงคานเปลี่ยนแปลงไปพอสมควร บ้านเก่า ๆ ก็รื้อทำใหม่กันหลายหลัง แต่ก็ยังคงกลิ่นไอเมื่อครั้งที่หนีไปเที่ยวเชียงคานกับเพื่อนครับ

ปล. จะกลับไปเชียงคานอีกเร็ว ๆ นี้ เพราะได้ข่าวว่าเพื่อนอีกคนที่อยู่ซอย 7 กลับมาอยู่บ้านแล้ว คิดถึง...เพราะขาดการติดต่อไปนาน
เพิ่งมีโอกาสได้ไปเมื่อต้นปี 52 ที่ผ่านมา แต่ไปค้างคืนที่แก่งคุดคู้ แล้วตอนเช้าเข้ามาเที่ยวในเมืองเชียงคาน
ความรู้สึกที่ได้รับรู้คือ เป็นเมืองที่เงียบสงบ ผู้คนใจดี อัธยาศัยดีมากครับ ลุง ป้า น้า อา ชวนคุยเป็นกันเองมากๆ
เสียดายมีเวลาน้อยไปหน่อย ไว้ต้องหาโอกาสไปเที่ยวอีกครับ
คือเคยไปเที่ยว หลวงพระบาง ปาย และ เชียงคาน มาแล้ว ที่อยากกลับไปอีก คือ เชียงคานเท่านั้น
ไม่ต้องไปกินข้าวร้านที่ฝรั่งเป็นเจ้าของ โดยให้คนท้องถิ่นมาเป็นพนักงาน ในขณะที่คนท้องถิ่นเคยเป็นเจ้าของมาก่อน
พวกเค้าทำใจได้ยังไงกัน คนเชียงคานต้องเข้มแข็งนะคะ พวกเราทำไปเรื่อยๆ นานๆ ดีกว่า อย่าขายแผ่น อย่าขายสิทธิ์ ให้ใคร
รักษาความ pure ไว้แบบนี้แหละ .........
รักคุณจังเลย.. แหะ แหะ ชอบคนที่มีความคิดอย่างนี้ครับ
ผมอยู่เชียงใหม่ เห็นเรื่องแบบนี้มาเยอะ
อยากให้เชียงคานเข้มแข็งเช่นกัน...
ไทเชียงคานต้องรักและภูมิใจในท้องถิ่นของตัวเองให้มากๆ
อย่าให้ทุนต่างถิ่นมารุกราน มาทำลายเชียงคานของเราได้

Reply to Discussion

RSS

รวมมิตรของเชียงคาน

ที่พักแนะนำ

instagram update

© 2012   Created by pitakchai.

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service