เชียงคานวันวาน
เชียงคานเป็นเมืองผ่านระหว่างเมืองหลวงพระบางและเวียงจันทน์ สปป. ลาว ในสมัยก่อนการติดต่อเดินทางระหว่าง 2 เมืองที่สะดวกที่สุดคือทางนํ้า แม่นํ้าโขงคือแม่นํ้าสายหลักในการเดินเรือ สมัยนั้นเรือยังไม่มีเครืองยนต์ รุ่นคุณตาได้ท่อเรือจากเวียงจันทน์มายังเชียงคานเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตรโดยใช้ไม้ไผ่ลำยาวๆทิ่มลงไปในนํ้าแล้วดันเพื่อให้เรือวิ่งไปข้างหน้า ได้นำสินค้าโอทอบของเวียงจันทน์สมัยนั้นคือปลาร้ามาแลกเปลี่ยนกับสินค้าโอทอบของทางเชียงคานคือข้าวสารและผ้าห่มนวม ล่องเรือไปๆมาๆเลยกลายเป็นเขยเชียงคาน



เชียงคานเดิม(เมืองสานะคาม สปป.ลาว)คือเมืองจุดยุทธศาสตร์ระหว่างอาณาจักรหลวงพระบาง อาณาจักรล้านช้าง และอาณาจักรไทย การเดินทางโดยเรือจะต้องแวะนอนแรมที่เชียงคานก่อนที่จะถึงจุดหมายปลายทางระหว่าง 2 หัวเมืองเวียงจันทน์-หลวงพระบาง ในอดีตเจ้าหลวงพระบางและครอบครัวได้เดินทางโดยเรือไปสักการะบูชาพระธาตุพนมพอมาถึงบ้านหาดเบี้ยเรือเกิดพลิกควํ่า ได้เสียลูกสาวทั้งสองคนไปและได้นำศพมาเผาที่วัดหอสองนาง จึงเป็นที่มาของชื่อวัดนี้



ชาวเชียงคานในสมัยก่อนเดินทางติดต่อราชการกับทางจังหวัดเลยโดยทางเท้าเคยมีคนโดนเสือคาบไปกินระหว่างทาง พอทางการตัดถนนสู่เชียงคานมีรถโดยสารประจำทางเพียงคันเดียววิ่งช้ามากๆคนวิ่งยังเร็วกว่า หลังๆมีรถโดยสารมากขึ้นมีทั้งสองแถว รถทัวร์ เยอะแยะไปหมด ความเจริญก็เริ่มตามเข้ามา วิถีชีวิตของชาวเชียงคานก็เริมเปลี่ยนแปลงทีละเล็กทีละน้อย เช่นการนุ่งผ้าถุงพายสะเบี่ยง อาบนํ้าโขง…ฯลฯ ตอนนี้หาดูได้ยากเต็มทีซะแล้ว



เมื่อก่อนเชียงคานเป็นเมืองใหญ่อันดับสองรองจากตัวจังหวัดเลย หลังจาก ส.ป.ป. ลาวได้เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองชายแดนไทยและลาวจึงได้ปิดลงณะบัดนั้นเป็นเวลาหลายสิบปี เข็มนา์ฬิกาที่เชียงคานเริ่มเดินช้าลงตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมาพร้อมกันนั้นลูกหลานชาวเชียงคานเริ่มทะยอยออกไปรํ่าเรียนศึกษาหาความรู้หรือทำงานในบางกอกและต่างจังหวัดเหลือแต่เด็กๆและคนแก่อยู่กับบ้านไม้เก่า จึงเป็นที่มาของเชียงคาน เมืองสงบ เงียบ เรียบง่าย



เชียงคานวันนี้
วันนี้คนเชียงคานรักเมือง ที่มีส่วนทำให้เวลาที่เชียงคานเดินช้าลงเริ่มตระหนักถึงบ้านเกิด หลังจากไปรํ่าเรียนหรือทำงานเก็บเกี่ยวความรู้และประสบการณ์จากบางกอกและต่างจังหวัด วันนี้พร้อมแล้วที่จะเติมแบตให้นาฬิกาเชียงคานวิ่งเร็วขึ้นตามปกติ
ด้วยในยุคนี้ยุคดิจิตอลเทคโนโลยีก้าวหน้าทันสมัยรวดเร็วเชียงคานก็โตเร็วตามไปด้วยและหวังว่าคงจะไม่มีโรคแซกซ้อนเหมือนหลายๆเมืองเสียก่อน ด้วยตำแหน่งภูมิศาสตร์ของเชียงคานประกอบกับวัฒนธรรมอันเก่าแก่ที่ยั่งลึกลงไปในจิตใจของชาวเชียงคาน
เชียงคานมีวัดมากมายเป็นปูชนียวัตถุสถานที่คอยขัดเกลาตักเตือนลูกหลานชาวเชียงคานทุกคนให้เป็นคนดีของสังคม



ผมเชื่อว่าด้วยความศักดิ์สิทธิ์ของวัดวาอารามในเชียงคานและความยิ่งใหญ่ของแม่นํ้าโขงแล้วคงไม่มีสิ่งใดที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงเชียงคานไปในทางที่ไม่ดีหรือเลวร้ายได้ แม้นํ้าโขงจะขึ้นเต็มฝั่งหรือแห้งสายนํ้าโขงก็ยังไหลลงตอนใต้เสมอ และไหลออกสู่ทะเลตลอดมาและตลอดไป
ดั่งเชียงคานที่อยู่คู่สายแม่นํ้าโขงตลอดไปตราบนานเท่านาน



หากอยากดูเชียงคานในอดีตให้ไปดูเมืองสานะคามฝั่งลาว
หากอยากดูเชียงคานอณาคตให้ไปดูหลวงพระบาง
หากอยากดูและสัมผัสเชียงคานปัจุบันเชิญมาเที่ยวเชียงคาน




เรียบเรียงโดย: สิงห์ขาว
Email: singhkhao@gmail.com
Website: singhkhao.multiply.com