ถึงเวลาแล้วที่ผู้ปกครองท้องถิ่น ต้องร่วมมือร่วมใจ หาจุดยืนให้เมืองเชียงคาน...

Replies to This Discussion

Permalink Reply by somkit on November 30, 2009 at 4:51pm

เคยลองถามตัวเองมั้ยว่าตั้งแต่ไปเที่ยวมาทั้งชีวิต เคยกินหมกหน่อไม้ แจ่วบอง ข้าวปุ้นน้ำแจ่ว

อาหารพื้นเมืองเคยแตะบ้างมั้ย แต่ว่าเคยอุดหนุนกาแฟร้านสวยๆมากี่แก้ว

เขียนโปสการด์ร้านแนวๆมากี่ใบ ซื้อเสื้อสกรีนลายประหลาด ไว้กี่ตัว

ต้นเหตุที่มันเปลี่ยนก็เพราะนักท่องเที่ยวไม่มีคุณภาพ ชอบเหลือเกินฉาบฉวย

ตลาดสดมีไม่เดิน อยากเดินไนท์มาร์เกท

มีฉากหลังสวยๆนั่งกินกาแฟวิวดีๆจนมีคนมาเนรมิตให้

ผมว่านะ ร้านเหล้าหรือร้านขายของกิ๊บเก๋เนี่ย มันทำร้าย วิถีพอกันเลย

ร้านกิ๊บเก๋ก็พยายามเนรมิตให้ร้านเก่าๆกลายเป็นร้านแนวๆ ส่วนไอ้ร้านเหล้าก็หนวกหูขัดวัฒนธรรม

ถ้าจะโซนนิ่งก็โซนนิ่งมันทั้งคู่ มันไม่ค่อยเข้ากันนะ บ้านเก่าแต่แต่งแบบว่า แนว.......จ๋ามาเลย

เมืองเก่าแต่คนใหม่.....มันไม่ผิดเลยซักนิด ถ้าไม่ได้เรียกร้องหาความเก่าและสงบ

แต่มันดันขัดแย้งกันสิ เพราะความจริงแล้วก็คือ เงินคือคำตอบ....................

กลับมาคราวนี้หมดตัวเพราะซื้อของหมดตูด ได้ผ้านวมมา2ผืน ผ้าคลุม1 กระเป๋าผ้าฝ้ายอีก2ใบ

น้ำพริก2โล ไหมดิบอีก2ม้วน กางเกงผ้าฝ้าย1ตัว รวมๆ3พันกว่าบาท

พกเงินขึ้นรถทัวร์มีเหลือแค่20 รถทัวร์จอดให้กินข้าวเหลือตังค์20+คูปองได้ข้าวจานนึง

แต่ไม่มีตังค์ค่าน้ำเปล่า กลับถึงกทมไม่มีเหลือซักบาทเดียว แต่ไม่เสียดายตังค์เลยครับ ต้องนั่งแทกซี่กลับบ้าน

เพราะรู้ว่าได้จ่ายไปเพื่อสิ่งทีเราตามหาและเรียกร้องเพื่อให้มันคงอยู่ ที่ในเมืองไม่มีแล้ว และไม่มีวันจะกลับมา

เงินที่เราใช้เราจ่ายจ่ายเพื่อชุมชน ไม่ใช่ถูกขนกลับมากรุงเทพ คิดลึกๆครับนักท่องเที่ยวฉาบฉวยทั้งหลาย

ส่วนนักท่องเที่ยวดีๆ ก็ต้องขอบคุณไว้ล่วงหน้าครับ

▶ Reply to This

Permalink Reply by praejaru on December 2, 2009 at 5:46am

ยังติดตามและเป็นกำลังใจให้อยู่ค่ะ

▶ Reply to This

Permalink Reply by smith on December 3, 2009 at 11:22pm

ต้องยืนยันครับ

▶ Reply to This

Permalink Reply by Kanta on December 11, 2009 at 3:35pm

ได้ไปเชียงคานสองครั้ง ลอยกระทงครั้งแรก
แล้วก็งานร้อยปีเชียงคาน หลงรักเชียงคานทันที
แล้วก็เห็นด้วยที่อยากจะให้อนุรัีกษ์แบบยั่งยืน ไม่อยากให้มีผับ มีสิ่งก่อสร้างที่ทันสมัย
สร้างใหม่ได้แต่ให้คงรูปแบบเดิม ๆ แล้วจะไปเยือนอีกในเร็ววัน

▶ Reply to This

Permalink Reply by คนเชียงคานเพื่อน 31 on December 13, 2009 at 1:34pm

ผมก็คิดว่าเทศบาลของเราควรจะต้องทำเทศบัญญัตควบคุมตลอดแนวตามริมโขงตอนนี้ถนนชายโขงในความรู้สึกของผม
มันวุ้นวายเหลือเกิน
ยิ่งกว่าตลาดสดฉะนั้นต้องต้องรีบทำเทศบัญญัตควบคุมใว้ก่อนจะสายเกินไป

▶ Reply to This

Permalink Reply by Prasart on January 23, 2010 at 9:40pm

ขอส่งสำเนาบทความที่ผมลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ อีสานบิซวีค
เป็นหนังสิอพิมพ์รายปักษ์ ออกที่ขอนแก่น และหลายจังหวัดในอีสาน
เพื่อบอกถึงความห่วงใยที่ผมมีต่อชุมชนของท่านครับ

ประสาท


“เชียงคาน” เมื่อวานยังหวานอยู่ พรุ่งนี้ไม่แน่ !

เมื่อเช้าวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๕๓ ผมได้ชมรายการทีวีช่องหนึ่ง(จำไม่ได้แล้วว่าช่องไหน) เป็นการนำเที่ยวอำเภอปาย ที่เน้นแนะนำรีสอร์ทแห่งหนึ่งมากกว่าแหล่งท่องเที่ยวธรรมชาติ รีสอร์ทที่นำเสนอออกแบบได้เก๋ไก๋ในสไตล์เม็กซิกัน ไม่ใช่แบบบาหลีเหมือนที่เห็นๆ มา คือเน้นก่ออิฐฉาบปูนคล้ายๆ บ้านดิน มีไม้เป็นส่วนประกอบตกแต่งค่อนข้างมากและมีต้นไม้น้อยเหมือนหมู่บ้านเม็กซิกัน แต่กลับมีสระน้ำอุ่นใสแจ๋วจากบ่อน้ำร้อนธรรมชาติอยู่กลางรีสอร์ท
พอได้เห็นแล้วก็ใจหายที่เกิดรีสอร์ทที่มีลักษณะเหมือนกับที่เห็นกันทั่วไปตามเมืองท่องเที่ยวใหญ่ๆอย่างภูเก็ต หัวหิน ชะอำ พัทยา เขาใหญ่ เชียงใหม่ เชียงราย และบัดนี้ได้ขยายมาถึงปายแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและธรรมชาติที่อยู่ไกลสุดขอบประเทศเหมือนเป็นการบอกถึงความไร้หลักเกณฑ์ของการพัฒนาส่งเสริมการท่องเที่ยวของรัฐบาลไทย และความไม่เข้าใจถึงเนื้อหาสาระแก่นแท้ของการท่องเที่ยวขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(อปท.) เป็นการท่องเที่ยวในแบบที่ล้างผลาญทรัพยากรทางธรรมชาติ ทำลายวัฒนธรรม ทำลายระบบนิเวศน์และวิถีชุมชน เพื่อผลประโยชน์ระยะสั้น โดยขาดปัญญาที่จะเห็นคุณค่าของธรรมชาติ วัฒนธรรม และขาดความเคารพในวิถีของชุมชน เป็นเพียงการท่องเที่ยวตามกระแสและตามแฟชั่นเท่านั้น
ที่ต้องว่าแรงๆ อย่างนี้เพราะจะบอกว่า “มันเหลืออดแล้วครับ” ตอนนี้ประเทศไทยแทบ จะไม่เหลือแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เชิงธรรมชาติ เพราะพัฒนาส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบผิดๆและผู้ที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่ก็ไม่เข้าใจว่า การท่องเที่ยวที่ยั่งยืนอย่างแท้จริงจะต้องทำอย่างไร แตกต่างจากการท่องเที่ยวที่กำลังเป็นไปอย่างทุกวันนี้อย่างไร
ความสำคัญของการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและธรรมชาติ ไม่ได้วัดด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวหรือจำนวนเม็ดเงินที่นักท่องเที่ยวนำมาจับจ่ายใช้สอยเป็นหลัก แต่จะต้องเป็นการท่องเที่ยวที่ตั้งอยู่ บนพื้นฐานของการให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกัน ระหว่างคนที่เป็นเจ้าของบ้าน ธรรมชาติ ป่าไม้ลำธาร สัตว์.......ฯลฯ กับ ผู้มาเยือน รวมถึงสิ่งที่ถูกนำเข้ามา หากต่างฝ่ายต่างให้เกียรติและเคารพซึ่งกันและกันแล้ว การท่องเที่ยวนั้นจะสามารถพัฒนาและยังคงความยั่งยืนไปได้อีกนาน มากกว่าเน้นการท่องเที่ยวตามกระแส แล้วรีบกอบโกย หรือรีบตีหัวเข้าบ้านอย่างที่ปรากฏให้เห็นอยู่เต็มบ้านเต็มเมืองขณะนี้ เพราะการท่องเที่ยวอย่างนั้นมันต้องการ “ความใหม่” “แหล่งใหม่” ไปเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด ผมไม่ปฏิเสธการท่องเที่ยวอย่างที่เราเห็นกันที่ ภูเก็ต พัทยา เชียงใหม่ เขาใหญ่ ฯลฯ แต่เราควรเหลือแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และธรรมชาติไว้บ้าง ให้เหลือพื้นที่สำหรับคนที่ต้องการความสุนทรียะทางอารมณ์ ที่แตกต่างบ้าง เพราะโลกนี้หาที่ท่องเที่ยวที่สงบเรียบง่ายได้น้อยเหลือเกินแล้ว
และเมื่อต้นเดือนผมไปเชียงคาน จังหวัดเลยมา ปกติแล้วผมไปที่นี่ทุกปี บ้างปีก็หลายครั้งติดต่อกันมา ๒๐ ปีแล้ว ผมชื่นชอบบริเวณเมืองเก่าริมโขงมาก นอกจากมีวัดที่มีรูปแบบสถาปัตยกรรมเดียวกันกับหลวงพระบางแล้ว อาคารพาณิชย์ที่เป็นไม้ ถนนแคบๆ ที่สามารถบอกเล่าเรื่องราวหลายอย่างให้ได้รับทราบโดยไม่ต้องมีผู้ใดมาเล่าให้ฟัง วิถีชีวิตของคนที่นั่นเรียบง่ายกลมกลืนกับอาคารสถานที่ มีอาหารจีนแบบไหหลำที่หาทานได้ยากในอีสาน มีเสียงพูดคุยทักทายกันด้วยสำเนียงเดียวกันกับคนหลวงพระบาง ท่ามกลางความสงบเงียบ ไม่มีรถไม่มีคนพลุกพล่านเหมือนที่อื่นๆ
แต่ครั้งนี้ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่เดือนที่ผมไม่ได้ไปเชียงคาน อาคารเก่าที่ทรุดโทรมได้รับการซ่อมแซมปรับปรุง บางหลังก็ถูกขายและรื้อทิ้ง ร้านค้าที่ประตูเคยปิดตาย กลับเปิดขายและให้บริการใหม่หลายหลัง รวมถึงเกสต์เฮ้าส์เกิดใหม่และกำลังจะเกิด โดยการต่อเติมอาคารบ้านพักหรือร้านค้าเดิม ทั้งนี้ตั้งแต่ งาน “๑๐๐ ปี เชียงคาน” เมื่อปลายปีมาจนถึงช่วงวันหยุดปีใหม่ นักท่องเที่ยวแห่มาเต็มเมืองเชียงคาน จนไม่ที่อยู่ที่กิน ถึงขนาดที่คนที่นั่นบอกว่า “เป็นช่วงที่เชียงคานวุ่นวายที่สุดอย่างไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต”
ผมไปหลังวันปีใหม่ไม่กี่วัน แต่ก็ยังได้เห็นได้สัมผัสถึงความแปรเปลี่ยนของเชียงคานได้ชัดเจน เช่นกลิ่นน้ำเน่าโชยมาจากริมโขง สิ่งปลูกสร้างที่ขยายไปชิดทางเดินริมเขื่อน สำเนียงภาษาของคนต่างถิ่นที่เข้ามาเปิดร้านขายสินค้าและบริการ มีสินค้าสำหรับนักท่องเที่ยวจากเมืองหลวงในรูปแบบเดียวกันกับที่เชียงใหม่ หรือที่ปายมากขึ้น รถยนต์จอดบนถนนแคบๆเต็มไปหมดจนบดบังความงามของชุมชน ความจุ้นจ้านของนักท่องที่บางครั้งมากจนดูเหมือนจะเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของคนท้องถิ่น เช่น การรุมถ่ายภาพพระสงฆ์ และชาวบ้านที่กำลังใส่บาตรตอนเช้า หรือแม้แต่การปรับเปลี่ยนของราคาที่ดินที่สูงขึ้นอย่างผิดปกติ เช่นที่ดิน ๕๐ ตารางวา จากราคา ๕๐,๐๐๐ บาท เมื่อต้นปีที่แล้ว เปลี่ยนมือมาแค่สองมือกลายเป็น ๗๐๐,๐๐๐ บาท
หลายคนเป็นห่วงเชียงคานว่าจะเป็นเหมือนปายหรือหลวงพระบาง ที่วิถีของชุมชนเปลี่ยนไปความเป็นปายหรือหลวงพระบางอย่างที่เราเห็นทุกวันนี้ เหลือเพียงสิ่งปลูกสร้าง ที่กลิ่นไอและลมหายใจไม่มีแล้ว คนหลวงพระบางหรือปายเมื่อเริ่มแรกก็คงเห็นโอกาส เข้าทำนองน้ำขึ้นให้รีบตัก โดยไม่ทันได้คิดอะไรมาก สำหรับเชียงคานแล้ว หากรีบผลีผลามกอบโกยอย่างเผลอสติ เชียงคานก็อาจถูกกระแสความโลภหอบเอาจิตวิญญาณของเชียงคานไปในเวลาไม่กี่ปี แล้วสุดท้ายก็จะเหลือแต่ซากปลอมๆไว้ให้นักท่องเที่ยวปลอมๆ ย้ายที่กินเหล้าถ่ายรูปมาใช้บริการ เหมือนหลายๆที่ ที่กล่าวมา
ฉะนั้นคนเชียงคาน เทศบาลตำบลเชียงคาน ผู้ว่าราชการจังหวัดเลย นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเลย คงต้องรีบตระเตรียมชาวเชียงคานให้ได้รู้ได้ทราบว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่เชียงคาน หากปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามยถากรรม หรือว่าจะคอยกำหนด กำกับให้เป็นไปตามความเหมาะความควร เพื่อความยั่งยืน และความสุขสงบไปจนถึงรุ่นลูกรุ่นหลานของคนเชียงคาน หรือว่าทุกฝ่ายจะเห็นแต่ประโยชน์เฉพาะหน้า จนแกล้งไม่คิดถึงปัญหาในอนาคต หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ก็คงต้องแล้วแต่บุญแต่กรรมละครับ พี่น้อง…

อีสานบิซวีค ๕๘
18/01/10

▶ Reply to This

Permalink Reply by Mr.Zomzak Zithipornpan on April 23, 2010 at 7:08pm

สวัสดีครับ

ข้อคิดนี้ผมเห็นด้วยอย่างมาก ผมขอเสนอให้กลุ่มแกนนำใน Chiangkhan.com ช่วยเริ่มต้นเขียนถึงจุดยืนของเมืองเชียงคาน เสร็จแล้วให้นำมาพูดคุยอธิบายโน้มน้าวชาวบ้านทุกๆคน เพื่อสร้างทัศนคติคนเชียงคานทุกคนให้เป็นไปทางเดียวกัน เวลาที่ชาวบ้านพบนักท่องเที่ยวหรือลูกหลานจะได้พูดเรื่องเดียวอย่างยั่งยืน
ขอบคุณเสมากๆ

โกลันตา

การเปลี่ยนแปลงทำได้ง่ายมากๆ การไม่เปลี่ยนแปลงทำยากมาก Pre.ObaMa needs "Chang" but Chiangkhan "No"

▶ Reply to This

▶ Reply to This

• ‹ Previous
• 1
• 2
• 3
• 4
• Next ›
• Page