ถึงเวลาแล้วที่ผู้ปกครองท้องถิ่น ต้องร่วมมือร่วมใจ หาจุดยืนให้เมืองเชียงคาน...

จุดยืน หรือ ภาษาอังกฤษเรียกว่า positioning ว่าเชียงคานจะมีจุดยืนเป็นอย่างไร...ไม่ต้องเลียนแบบ ใคร ไม่ว่า ปาย หลวงพระบาง....หลายๆคนมองเชียงคาน แล้วพูดออกมาว่า เชียงคานเมืองเงียบ สงบ แต่มีเสน่ห์...หรือ อีกหลายๆคำพูด...ทำนองนี้ เราเป็นเรา เราเป็นเชียงคาน มีภาษาเป็นของตัวเอง มีวัฒธรรมที่น่าสนใจ มีความอ่อนโยน เนี่ยมนวล สาวสวย สำเนียงไพเราะ จิตใจเอื้ออาทร ....รักความสงบ เรียบง่าย พอเพียง....แล้วจะให้วิถีีความเจริญไร้ทิศทางมาทำให้คนเชียงคาน เปลี่ยนไป หรือ ลืมกำพืดตัวเอง....ภาษาเชียงคานยังไม่ยอมพูดกัน เลย พ่อแม่สอนพูดกลางมาแต่เด็ก กลับมาพูดเชียงคาน กันเถอะ....คงความเป้นเอกลักษณ์ด้านภาษาไว้นะครับ....ภาษากลางเมื่อไรก็พูดได้....บ้านเราเป็นเมืองเกษตรกรรม นี่ก็หาจุดยืนชัดเจนไม่ได้ นอกจากทำนา แต่ก่อนยังรูว่าเชียงคานปลูกฝ้ายเยอะ...ผู้นำท่องถิ่น ลองช่วยกันคิดว่าเชียงคาน ทำอะไรที่เหมาะ แม้แต่ สินค้า OTOP คืออะไรบ้างที่ผลิตออกมาจากท้องถิ่น มะพร้าวแก้วรึ วัตถุดิบยังซื้อจากที่อื่นเลย....หมูส้ม แหนม ข้าวหลาม เร่งรัด ส่งเสริม....ซิครับ...เมื่อเมืองเชียงคานจะเป็นเมืองท่องเที่ยวต้องสวยงามครับ....สวยงามด้วยดอกไม้ สวยงามด้วยน้ำใจคน...มาถึงตอนนี้ คงจะพอคิดออกบ้างว่า เชียงคานจะมีจุดยืนอย่างไร........

Tags: ต้องร่วมมือร่วมใจ, ถึงเวลาแล้วที่ผูปกครองท้องถิ่น, หาจุดยืนให้เมืองเชียงคาน...

Views: 497

Reply to This

Replies to This Discussion

<ปิดยาวสามวันเพื่อนมาเยี่ยม ลูกสาวเพื่อนขอให้พาไปเชียงคาน เพราะความดังจากกระแส
ปกติจะไม่ไปเชียงคานช่วงเทศกาลเลย เพราะหลับตาก็มองเห็นความวุ่นวาย ที่ไม่ใช่เชียงคาน
สิ่งที่เห็นเกินคาดที่คิดไว้ คนเยอะมาก รถเยอะมากดูป้ายทะเบียน 80% เป็นรถกรุงเทพ หาที่
จอดรถไม่ได้เลย ต้องปล่อยให้เพื่อนและครอบครัวเดินตั้งแต่ซอย ๕ ไปจนสุดถนน ที่ปลาย
ซอย ๒๐ ค่อยเดินไปขึ้นรถกลับเข้าตัวเมืองเลย สิ่งที่น่าจะแก้ไขเฉพาะหน้า
๑.ห้ามรถเข้าไปในถนนสายล่าง นอกจากรถส่งของหรือรถเจ้าของบ้านที่มีสติกเกอร์
๒.วัดทั้งสองวัดไม่ควรให้จอดรถเพราะ วัดคือส่วนสำคัญของวิถีเชียงคาน โดนรถปิดบังหมด
๓.เทศบาล และ อบจ.ต้องตั้งงบประมาณทำช่องทางจักรยานให้ไปจนถึง แก่งคุดคู้
๔.ต้องออกเทศบัญญัติควยคุ้มความสูง และรูปแบบอาคารในเขตเมืองเก่าด่วน

ขอแสดงความเห็นด้วยความห่วงใย เพราะส่วนตัวเชื่อว่าเชียงคานไม่ใช่เฉพาะ
ของคนเชียงคานเท่านั้น แต่เป็นสมบัติของมนุษย์ชาติ ที่คนเชียงคานควรรักษา

Odd Larbur.



rat_0110 said:
เห็นด้วยกับการปลูกจิตสำนึกครับ (ทั้งนักท่องเที่ยว และชาวเชียงคาน)
การปลูกจิตสำนึกอาจต้องใช้ระยะเวลานาน แต่ต้องทำอย่างเร่งด่วน

แต่การแก้ไข ปรับปรุงทางกายภาพนั้นสามารถทำได้เร็ว และ(อาจจะ)ง่ายกว่า
แต่ถึงอย่างไรควรรีบปรับปรุงครับ จากที่ไปมา 2-3 ครั้ง
ได้เห็นความเปลี่ยนแปลงตั้งแต่เชียงคานยังเป็นเมืองเงียบสงบ จนกระทั่งนักท่องเที่ยวเยอะ

ผมขอเสนอความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ
1. ผมคิดว่าเมืองเชียงคานยังไม่พร้อมที่จะรองรับนักท่องเที่ยวที่มากขนาดนี้ครับ
ทั้งด้านที่พัก อาหาร สาธารณูปโภค สาธารณูปการ
ลองนึกภาพตามนะครับ เมื่อนักท่องเที่ยวคาดหวังว่าจะได้พบเมืองอันแสนสงบ แต่เมื่อมาถึงพบว่าต้องแย่งกันกินแย่งกันเที่ยว
นักท่องเที่ยวส่วนหนึ่งก็จะเบื่อ และมันก็ไม่ได้เป็นภาพปกติของเชียงคานที่สะท้อนออกไป

2. ผังเมืองของเชียงคานไม่พร้อม
ที่จริงแล้วเชียงคานแยกโซนได้ชัดเจนพอสมควรนะครับ บ้านล่างเป็นโซนท่องเที่ยว ด้านบนเป็นโซนใช้ชีวิตของชาวเมือง
แต่ตอนนี้ความเจริญเริ่มเข้าสู่บ้านล่าง จากอาคารไม้ที่เป็นแถวเป็นแนวเริ่มมีอาคารสมัยใหม่ลงไปแทรกตัวอยู่บ้าง
ส่วนด้านบนนั้นเป็นเรื่องของการใช้ชีวิตของชาวเมืองเชียงคานเอง ซึ่งผมเห็นว่าความเจริญควรเข้ามาสู่เมืองนะครับ (เราจะหยุดความเจริญไว้คงไม่ได้) แต่เข้าได้ถึงระดับใดนั้นอยู่ที่ท้องถิ่นจะตัดสินครับ

3. เกิดเหตุการณ์ "me to" คือเห็นใครทำอะไรดีเราก็ทำด้วย
ร้านกาแฟ เสื้อยืด เกสเฮาส์ ร้านอาหาร เชิญทำกันเถอะครับ แต่อย่าให้มันทำลายภาพลักษณ์เดิมของเมือง
ผมคิดว่าเรื่องนี้มันเป็น trend ของการท่องเที่ยวสมัยนี้
เหมือนสมัยรุ่นคุณพ่อคุณแม่ที่ต้องถ่ายรูปคู่กับป้ายสถานที่ท่องเที่ยว สมัยนี้ต้องถ่ายรูปกับร้านแนวๆ

บ่นมาเสียยาวขอเสนอแนวทางการแก้ไขเท่าที่ปัญญาอันน้อยนิดจะเสนอได้ครับ
1. ถังขยะ
ขอเถอะครับ ถังขยะสีเหลืองใบเขื่องเก็บไว้ใช้ในโซนเศรษฐกิจของเมือง บ้านล่างผมขอเป็นถังขยะที่เข้ากับภูมิทัศน์นะครับ
เวลาที่ถ่ายภาพออกมาแล้วเห็นสีเหลืองลอยเด่นนี่มันยังไงๆอยู่

2. การจราจร
บ้านล่างควรงดการให้รถยนต์ลงไปขับได้แล้วนะครับ อย่างน้อยก็ช่วง 16.00-24.00 เพื่อให้คนเดินได้สะดวก
(ไม่แน่ใจว่าตอนนี้งดรถลงไปหรือยัง ถ้างดแล้วก็ขอโทษด้วยครับ)

3. ที่จอดรถ
ควรจัดที่จอดรถให้ชัดเจนครับ ขอความร่วมมือจากวัดหรือโรงเรียนก็ได้ครับ
ผมเห็นว่ามีวัดและโรงเรียนอยู่ด้านหัวและท้ายของถนนเส้นล่าง น่าจะใช้เป็นที่จอดรถได้ ส่วนจะเก็บค่าบำรุงอย่างไรก็แล้วแต่ครับ
และใช้การขนส่งสาธารณะนำนักท่องเที่ยวจากที่จอดรถสู่ที่พักต่างๆ (ได้การเพิ่มรายได้ของชาวบ้านเป็นของแถมนะครับ)

4. ผังเมือง
เทศบาลควรมีการทำผังเมือง หรือเทศบัญญัติอย่างเร่งด่วนครับ (หากมีแล้วต้องขออภัย)
จำกัดจำนวน และรูปแบบการก่อสร้างของอาคารริมโขง และบ้านล่าง
ส่วนอาคารเก่าทรุดโทรมเทศบาลควรเข้าไปดูแล และอนุรักษ์ไว้ครับ
ทั้งนี้ควรมีการลงทะเบียนอาคาร(รูปแบบ) ทุกหลัง ไม่ให้มีการปรับปรุงต่อเติมผิดแบบครับ

5. ปรับปรุงสินค้าที่ระลึก
สินค้าที่ระลึกแบบเดิมๆ(ประเภท otop)อาจต้องใส่ไอเดียร์เพิ่มนะครับจะได้น่าสนใจขึ้น
เนื่องจากใช้วัสดุเดิมของท้องถิ่นอยู่แล้ว หากทำให้น่าสนใจได้อีกจะกลายเป็นสินค้าที่ต้องมาซื้อที่เชียงคานเท่านั้น
โปสการ์ด เสื้อยืด ฯลฯ ก็เป็นสินค้าที่ระลึกที่ดีนะครับ (ผมเป็นคนหนึ่งที่ต้องซื้อเสื้อยืดที่ระลึกของสถานที่ที่ไปเสมอ)

ขอขอบคุณที่นั่งอ่านความคิดเห็นอันน้อยนิดนี้ครับ
ขาดตกบกพร่องอย่างไรเชิญติติงตามสบายครับ พร้อมรับทุกความเห็น ^_^

ไม่ทราบว่าไปโพสต์ใน Pantip Blue plannet บ้างมั้ยครับ ถ้ามีก็จะดีมาก

ผมไม่ใช่คนเชียงคาน แต่สิ่งที่ผมกลัวกำลังเกิดขึ้นกับเชียงคานแล้ว

ผมไม่ใช่คนเชียงคานแต่ก็รักเชียงคานเพราะผมศรัธาการทำงานของคุณพิทักษ์ชับ จึงทำให้ผมเกิดความประทับใจ จะคอยให้กำลังใจห่างๆ

ครั้งนี้อีกครั้งที่มีคนรักเฃียงคานได้เข้ามาให้ความรู้ และช่วยให้คำแนะนำดีดี ผมได้อ่านแล้วขอตอบขอบคุณแทนคนเชียงคาน ของคุณ Od Labur

ผมเป็นคนกรุงเทพ ฯ นะครับ ผมจะชอบมากเวลาไปต่างจังหวัดที่ไหนก็ตาม แล้วได้ยินเขาพูดสำเนียงท้องถิ่น ฟังแล้วไพเราะจับใจ ไม่ต้องอื่นไกล ไปแค่นครปฐม ราชบุรี เพชรบุรี ฯลฯ ใกล้ๆกรุงเทพ หรือแม้แต่หลานของผม อายุยังไม่ถึง 10 ขวบ ที่เป็นชาวสุพรรณ เวลาพูดจะมีแต่ภาษาสุพรรณ อยากให้คนที่อยู่ท้องถิ่นต่างๆ อย่าได้อายที่จะพูดสำเนียงท้องถิ่นเลยครับ เวลาคุยกับนักท่องเที่ยวที่ไปเยือน พูดภาษาถิ่นกับเขา กับคนอย่างผม ผมฟังรู้ครับ คำไหนไม่รู้ก็จะถาม นั่นเป็นความน่ารักและประทับใจและเป็นเสน่ห็ที่หาไม่ได้จากที่อื่น เพื่อนผมที่อยู่เชียงใหม่ เขาคุยกันทาง Email ยังเขียนคำเมืองกันเลยครับ คำไหนไม่รู้ผมก็ถาม

แม้แต่ไปเที่ยวเมืองลาว ประเทศเพื่อนบ้านเรา ต่างคนต่างก็พูดภาษาของตัวเอง แต่ก็สื่อสารกันได้ นอกเสียจากว่าเข้าไปตามชนบทไกลๆอันนี้ก็พูดกันอธิบายกันยาวหน่อย แต่ไม่เป็นไรสื่อสารกันให้รู้ว่า กินข้าว นอน เข้าห้องน้ำ ได้ก็อุ่นใจแล้ว

ผู้บริหารของบ้านเรา ไม่ว่าระดับไหน พอพูดถึงการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว พวกก็จะใส่แต่การสร้างโน่นสร้างนี่ สร้างถนน สร้างตึก เปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี้ เดี๋ยวไม่ทันสมัย ไม่คิดถึงเรื่องการอนุรักษ์ของดีๆไว้เลย ญี่ปุ่นนี่เขาจะสร้างจรวดไปลงดวงจันทร์หรือดาวอังคารก็ได้ แต่เขายังมีหมู่บ้าน มีเมืองที่คงไว้ซึ่งความเป็นวัฒนธรรมประเพณีญี่ปุ่นอย่างสมบูรณ์อยู่มากมาย ใครไปเห็นไปสัมผัสก็ติดใจ แม้แต่คนญี่ปุ่นด้วยกันเอง

คนในพื้นที่ต้องเข้มแข็ง อย่าให้พวกคนในเมือง คนจากกรุงเทพอย่างผมเข้าไปทำลาย วัยรุ่นจากเมืองกรุง (ส่วนหนึ่ง) แห่ไปที่ไหน หายนะทางวัฒนะธรรมประเพณีก็จะเกิดกับที่นั่นอย่างเร็วมาก เหมือนเอาเชื้อโรคเข้าไปใส่ เพราะพวกนี้ไปกันมากๆ ก็มักจะตามมาด้วยสิ่งเริงรมย์ที่ตัวเองชอบเสพเมื่ออยู่ในกรุง นายทุนนักธุรกิจก็จะหาทางสนอง แต่หากคนท้องถิ่นมีภูมิต้านทางที่ดี มีความเข้มแข็ง และรวมกันติด ต้องคอยเคาะ คอยสกิดอยู่ตลอดเวลาก็จะยังคงความเป็นเชียงคานอยู่ได้ เพราะหากเผลอเมื่อไร ก็บรรลัยก็มาเมื่อนั้น

ดูอย่างหัวหิน เมืองที่ผมเคยรักและคิดถึงทุกครั้งที่ต้องการพักผ่อนในระยะทางไม่ไกลมาก เดี๋ยวนี้ ผับ บาร์ มีเป็นร้อย พอพวกนี้เกิด โสเภณี ยาเสพติด อาชญากรรม มลพิษต่างๆ ฯลฯ ก็ตามมาเป็น Package เดี๋ยวนี้หากไม่จำเป็นจริงๆก็ไม่คิดจะไปแล้วครับ จะให้เชียงคานเป็นแบบนั้นหรือไม่ ต้องให้คนเชียงคานพิจารณากันครับ

หากความเห็นนี้ไม่เป็นที่พึงพอใจของผู้ใด ก็ขออภัยและโปรดอโหสิกรรมให้ด้วยครับ

สุภาษิตเชียงคาน

ขอกล่าวคำสุภาษิต
สำหรับชีวิตคนเชียงคาน
ให้เบิกบานแสนสุข
ช่วยปลุกจิตปลุกใจ
ได้มีหลักมีทาง
ได้ละวางหมดเคราะห์

การทะเลาะเมียผัว
อย่านานนัวถึงข้ามคืน
รีบฟื้นมองความดี
เรื่องอัปรีย์อย่าลำเลิก
อย่าเอิกเกริกตะโกนลั่น
พูดกันดีศรีสวัสดิ์

วัยกำหนัดสาวแส้
อย่าวิ่งแร่หาชาย
มียางอายเป็นหญิง
ไม่ใช่ลิงเรามีศักดิ์
หาคนรักคู่ครอง
ต้องสืบสาวสี่ชั่วโคตร
ไม่มีโหดมีชั่ว
เนื้อตัวและโลหิต
ไม่มีพิษถึงลูก
จึงค่อยผูกสมัคร
รักเอาเป็นคู่ครอง
ทั้งยังต้องสืบทางลับ
ว่ามีทรัพย์ออมไว้
จึงวางใจได้มั่น

อันคนถิ่นควรเอื้อเฟื้อ
เผื่อแผ่ผู้มาเยือน
เสมือนคนเคยรู้จัก
ควรเรียกทักคนผ่าน
กินอาหารล้อมวง
แต่จงอย่าตายใจ
ระวังระไวสังเกตดู

กตัญญูอย่าทิ้ง
อย่าทำหยิ่งเร่งแทนคุณ

อบอุ่นด้วยศีลห้า
ถ้าเป็นพระอย่าทุศีล
จะต้องปีนขุมนรก

อย่ารวยงก ล้นฟ้า
เป็นผีบ้าเฝ้าทรัพย์
ท่านไม่นับว่าดี
แต่ต้องมีเก็บออม
ถนอมไว้มื้อหน้า

อย่าเป็นข้ายืมเงินเขา
เงินเราอย่าปล่อยกู้
ให้รู้ว่าเป็นบาป
เรามีลาภเขาย่อยยับ

อย่าเอาทรัพย์ของคนอื่น
อย่าหื่นโลภให้เขาหลอก

คนนอกอย่าให้ครองถิ่น
มาแย่งกินเราจะจน

เกิดเป็นคนอย่ามั่ว
อาชีพชั่วค้ามนุษย์
ค้าอาวุธค้ายาพิษ
ของผิดขายสุรา
ขายไปฆ่าตัวสัตว์
ถึงรวยจัดก็เวรกรรม

คนระยำอย่าคบ
พบคนดีให้ผูกเสี่ยว
เห็นทีเดียวอย่าด่วนใจ

จงหลีกไกลการพนัน

แบ่งปันกันกินใช้
ของทำได้จงทำเอง
เป็นคนเก่งอย่าเที่ยวซื้อ
เรามีมืออย่าให้ว่าง
รีบสร้างทรัพย์สร้างสิน
พืชของกินปลูกหลายอย่าง
อย่าใช้สตางค์อย่างเดียว
จะแห้งเหี่ยวยากจน
เราเป็นคนมองให้ยาว
ของหวานคาวอย่ากินมาก
จะลำบากอ้วนเป็นหมู
ควรจักรู้ออกแรง
ของแสลงอย่ากิน
อร่อยลิ้นโง่เง่า

ตื่นเช้ารอตักบาตร
กวาดหน้าบ้านให้งาม
อ่างล้างชามอย่าวางมีด
มันจะกรีดบาดเอา
ยามจะเข้าเฮือนนอน
ก่อนลงกลอนปิดประตู
จงเดินดูมีดพร้า
เก็บเข้ามาให้หมด
มันจะปลดชีพเรา
อย่าดูเบาว่าเล็กน้อย

ทำเรียบร้อยสะอาดเฮือน
ผู้มาเยือนเกรงใจ
ได้ราศีแก่ครอบครัว
เยี่ยงพาตัวอยู่สวรรค์
หากอยู่กันสกปรก
เป็นนรกไม่น้อย

อย่าคล้อยตามคนต่างถิ่น
อย่าขายดินให้เขา
เราจะต้องลี้ไป
ในที่สุดเงินเกลี้ยง
ต้องเลี้ยงชีพฝืดเคือง
อย่าขายเมืองให้พ่อค้า
มันน่าอับน่าอาย
ยอมตายดีกว่าหนี

คนเชียงคานดี เด่นฟ้า
แสนสุขเจริญ ทั่วหน้า
อย่าได้ทนทุกข์ เลยนา

***********************

ลุง ณ เชียงคาน
สุภาษิตเชียงคาน

ขอกล่าวคำสุภาษิต
สำหรับชีวิตคนเชียงคาน
ให้เบิกบานแสนสุข
ช่วยปลุกจิตปลุกใจ
ได้มีหลักมีทาง
ได้ละวางหมดเคราะห์

การทะเลาะเมียผัว
อย่านานนัวถึงข้ามคืน
รีบฟื้นมองความดี
เรื่องอัปรีย์อย่าลำเลิก
อย่าเอิกเกริกตะโกนลั่น
พูดกันดีศรีสวัสดิ์

วัยกำหนัดสาวแส้
อย่าวิ่งแร่หาชาย
มียางอายเป็นหญิง
ไม่ใช่ลิงเรามีศักดิ์
หาคนรักคู่ครอง
ต้องสืบสาวสี่ชั่วโคตร
ไม่มีโหดมีชั่ว
เนื้อตัวและโลหิต
ไม่มีพิษถึงลูก
จึงค่อยผูกสมัคร
รักเอาเป็นคู่ครอง
ทั้งยังต้องสืบทางลับ
ว่ามีทรัพย์ออมไว้
จึงวางใจได้มั่น

อันคนถิ่นควรเอื้อเฟื้อ
เผื่อแผ่ผู้มาเยือน
เสมือนคนเคยรู้จัก
ควรเรียกทักคนผ่าน
กินอาหารล้อมวง
แต่จงอย่าตายใจ
ระวังระไวสังเกตดู

กตัญญูอย่าทิ้ง
อย่าทำหยิ่งเร่งแทนคุณ

อบอุ่นด้วยศีลห้า
ถ้าเป็นพระอย่าทุศีล
จะต้องปีนขุมนรก

อย่ารวยงก ล้นฟ้า
เป็นผีบ้าเฝ้าทรัพย์
ท่านไม่นับว่าดี
แต่ต้องมีเก็บออม
ถนอมไว้มื้อหน้า

อย่าเป็นข้ายืมเงินเขา
เงินเราอย่าปล่อยกู้
ให้รู้ว่าเป็นบาป
เรามีลาภเขาย่อยยับ

อย่าเอาทรัพย์ของคนอื่น
อย่าหื่นโลภให้เขาหลอก

คนนอกอย่าให้ครองถิ่น
มาแย่งกินเราจะจน

เกิดเป็นคนอย่ามั่ว
อาชีพชั่วค้ามนุษย์
ค้าอาวุธค้ายาพิษ
ของผิดขายสุรา
ขายไปฆ่าตัวสัตว์
ถึงรวยจัดก็เวรกรรม

คนระยำอย่าคบ
พบคนดีให้ผูกเสี่ยว
เห็นทีเดียวอย่าด่วนใจ

จงหลีกไกลการพนัน

แบ่งปันกันกินใช้
ของทำได้จงทำเอง
เป็นคนเก่งอย่าเที่ยวซื้อ
เรามีมืออย่าให้ว่าง
รีบสร้างทรัพย์สร้างสิน
พืชของกินปลูกหลายอย่าง
อย่าใช้สตางค์อย่างเดียว
จะแห้งเหี่ยวยากจน
เราเป็นคนมองให้ยาว
ของหวานคาวอย่ากินมาก
จะลำบากอ้วนเป็นหมู
ควรจักรู้ออกแรง
ของแสลงอย่ากิน
อร่อยลิ้นโง่เง่า

ตื่นเช้ารอตักบาตร
กวาดหน้าบ้านให้งาม
อ่างล้างชามอย่าวางมีด
มันจะกรีดบาดเอา
ยามจะเข้าเฮือนนอน
ก่อนลงกลอนปิดประตู
จงเดินดูมีดพร้า
เก็บเข้ามาให้หมด
มันจะปลดชีพเรา
อย่าดูเบาว่าเล็กน้อย

ทำเรียบร้อยสะอาดเฮือน
ผู้มาเยือนเกรงใจ
ได้ราศีแก่ครอบครัว
เยี่ยงพาตัวอยู่สวรรค์
หากอยู่กันสกปรก
เป็นนรกไม่น้อย

อย่าคล้อยตามคนต่างถิ่น
อย่าขายดินให้เขา
เราจะต้องลี้ไป
ในที่สุดเงินเกลี้ยง
ต้องเลี้ยงชีพฝืดเคือง
อย่าขายเมืองให้พ่อค้า
มันน่าอับน่าอาย
ยอมตายดีกว่าหนี

คนเชียงคานดี เด่นฟ้า
แสนสุขเจริญ ทั่วหน้า
อย่าได้ทนทุกข์ เลยนา

***********************

ลุง ณ เชียงคาน
สุภาษิตเชียงคาน

ขอกล่าวคำสุภาษิต
สำหรับชีวิตคนเชียงคาน
ให้เบิกบานแสนสุข
ช่วยปลุกจิตปลุกใจ
ได้มีหลักมีทาง
ได้ละวางหมดเคราะห์

การทะเลาะเมียผัว
อย่านานนัวถึงข้ามคืน
รีบฟื้นมองความดี
เรื่องอัปรีย์อย่าลำเลิก
อย่าเอิกเกริกตะโกนลั่น
พูดกันดีศรีสวัสดิ์

วัยกำหนัดสาวแส้
อย่าวิ่งแร่หาชาย
มียางอายเป็นหญิง
ไม่ใช่ลิงเรามีศักดิ์
หาคนรักคู่ครอง
ต้องสืบสาวสี่ชั่วโคตร
ไม่มีโหดมีชั่ว
เนื้อตัวและโลหิต
ไม่มีพิษถึงลูก
จึงค่อยผูกสมัคร
รักเอาเป็นคู่ครอง
ทั้งยังต้องสืบทางลับ
ว่ามีทรัพย์ออมไว้
จึงวางใจได้มั่น

อันคนถิ่นควรเอื้อเฟื้อ
เผื่อแผ่ผู้มาเยือน
เสมือนคนเคยรู้จัก
ควรเรียกทักคนผ่าน
กินอาหารล้อมวง
แต่จงอย่าตายใจ
ระวังระไวสังเกตดู

กตัญญูอย่าทิ้ง
อย่าทำหยิ่งเร่งแทนคุณ

อบอุ่นด้วยศีลห้า
ถ้าเป็นพระอย่าทุศีล
จะต้องปีนขุมนรก

อย่ารวยงก ล้นฟ้า
เป็นผีบ้าเฝ้าทรัพย์
ท่านไม่นับว่าดี
แต่ต้องมีเก็บออม
ถนอมไว้มื้อหน้า

อย่าเป็นข้ายืมเงินเขา
เงินเราอย่าปล่อยกู้
ให้รู้ว่าเป็นบาป
เรามีลาภเขาย่อยยับ

อย่าเอาทรัพย์ของคนอื่น
อย่าหื่นโลภให้เขาหลอก

คนนอกอย่าให้ครองถิ่น
มาแย่งกินเราจะจน

เกิดเป็นคนอย่ามั่ว
อาชีพชั่วค้ามนุษย์
ค้าอาวุธค้ายาพิษ
ของผิดขายสุรา
ขายไปฆ่าตัวสัตว์
ถึงรวยจัดก็เวรกรรม

คนระยำอย่าคบ
พบคนดีให้ผูกเสี่ยว
เห็นทีเดียวอย่าด่วนใจ

จงหลีกไกลการพนัน

แบ่งปันกันกินใช้
ของทำได้จงทำเอง
เป็นคนเก่งอย่าเที่ยวซื้อ
เรามีมืออย่าให้ว่าง
รีบสร้างทรัพย์สร้างสิน
พืชของกินปลูกหลายอย่าง
อย่าใช้สตางค์อย่างเดียว
จะแห้งเหี่ยวยากจน
เราเป็นคนมองให้ยาว
ของหวานคาวอย่ากินมาก
จะลำบากอ้วนเป็นหมู
ควรจักรู้ออกแรง
ของแสลงอย่ากิน
อร่อยลิ้นโง่เง่า

ตื่นเช้ารอตักบาตร
กวาดหน้าบ้านให้งาม
อ่างล้างชามอย่าวางมีด
มันจะกรีดบาดเอา
ยามจะเข้าเฮือนนอน
ก่อนลงกลอนปิดประตู
จงเดินดูมีดพร้า
เก็บเข้ามาให้หมด
มันจะปลดชีพเรา
อย่าดูเบาว่าเล็กน้อย

ทำเรียบร้อยสะอาดเฮือน
ผู้มาเยือนเกรงใจ
ได้ราศีแก่ครอบครัว
เยี่ยงพาตัวอยู่สวรรค์
หากอยู่กันสกปรก
เป็นนรกไม่น้อย

อย่าคล้อยตามคนต่างถิ่น
อย่าขายดินให้เขา
เราจะต้องลี้ไป
ในที่สุดเงินเกลี้ยง
ต้องเลี้ยงชีพฝืดเคือง
อย่าขายเมืองให้พ่อค้า
มันน่าอับน่าอาย
ยอมตายดีกว่าหนี

คนเชียงคานดี เด่นฟ้า
แสนสุขเจริญ ทั่วหน้า
อย่าได้ทนทุกข์ เลยนา

***********************

ลุง ณ เชียงคาน

Reply to Discussion

RSS

รวมมิตรของเชียงคาน

ที่พักแนะนำ

instagram update

© 2012   Created by pitakchai.

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service