Replies to This Discussion

Permalink Reply by pitakchai on October 8, 2009 at 6:03am

บริษัท ทุ่งคำ จำกัด
บริษัท ทุ่งคำ จำกัด ที่อยู่ :รายละเอียด :บริษัท ทุ่งคำ จำกัด 179 หมู่ที่ 3 ตำบลเขาหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
รายละเอียด :บริษัท ทุ่งคำ จำกัดสำรวจแร่ทองคำ ธุรกิจเหมืองแร่ทองคำ
รายละเอียด :บริษัท ทุ่งคำ จำกัด บริการทางวิศวกรรมและทางเทคนิค
บริษัท ทุ่งคำ จำกัด ปีที่จดทะเบียน : 2534
********************************************
บริษัท ทุ่งคำ จำกัด เป็นบริษัทย่อยที่ดำเนินธุรกิจสำรวจและทำเหมืองแร่ทองคำ ซึ่งบริษัทฯ ถือหุ้นอยู่ 98.86 เปอร์เซ็นต์ บริษัท ทุ่งคำ จำกัด ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2534 หลังจากชนะการประมูลพื้นที่และได้รับประทานบัตร ในจังหวัดเลย และในปี 2538 จึงได้ส่งแผนการทำเหมืองแร่และยื่นขอประทานบัตรการทำเหมืองแร่ทองคำ

ใน ปี 2546 กระทรวงอุตสาหกรรมได้อนุมัติประทานบัตรการทำเหมืองแร่ทองคำ 6 แห่งแก่ บริษัท ทุ่งคำจำกัด ครอบคลุมพื้นที่ 2.07 ตารางกิโลเมตร ทั้งนี้บริษัทฯ ได้ยื่นคำขอประทานบัตรในพื้นที่เพิ่มอีก 91.02 ตารางกิโลเมตรในอำเภอวังสะพุง และอำเภอเมือง จังหวัดเลย ซึ่งประกอบไปด้วยการยื่นคำขอประทานบัตรจำนวน 114 แปลง ครอบคลุมพื้นที่ 52.62 ตารางกิโลเมตร และ คำขออาชญาบัตรพิเศษจำนวน 8 แปลง เนื้อที่รวม 38.4 ตารางกิโลเมตร)

การพัฒนาโครงการและการก่อ สร้างโรงแต่งแร่ทองคำแล้วเสร็จในเดือนพ.ค 2549 และเริ่มดำเนินการในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ด้วยกำลังการผลิต 1,200 – 1,500 ตันต่อวัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับคุณภาพของแร่ ในปีพ.ศ. 2549 มีแร่ที่ได้รับการถลุง 176,785 ตัน โดยที่ 70,389 ตัน ได้รับการถลุงในไตรมาสที่ 3 และ อีก 104,374 ตันในไตรมาสที่ 4 โดยบริษัทฯ คาดว่าจะถลุงแร่ได้ประมาณ 440,000 ตันต่อปี
ในปี พ.ศ. 2550 บริษัท ทุ่งคำ จำกัด สามารถผลิตทองคำได้ 17,485 ออนซ์ โดยทั้งหมดถูกจำหน่ายภายในปีนั้น

การทำเหมืองแร่ทองคำ
ในการสำรวจเหมืองแร่ นักธรณีวิทยาของบริษัทฯ และคณะที่ปรึกษาผู้ชำนาญการ ได้ร่วมกันนำเทคโนโลยีทันสมัยมาใช้ในการวางแผนสำรวจและหาแหล่งสินแร่ การตรวจดูเนื้อโลหะในแร่โดยห้องทดลองที่ได้รับความเชื่อถือได้ และการประเมินแหล่งสินแร่นั้น ได้รับการควบคุมดูแลโดยผู้ชำนาญการอิสระที่เชื่อถือได้เช่นกัน นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังนำซอฟท์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยมาใช้ในการช่วยประเมินผลการสำรวจ และวางแผนการพัฒนาเหมืองอย่างต่อเนื่อง ซึ่งรวมทั้งการเจาะและการระเบิดหิน จะถูกควบคุมอย่างใกล้ชิด สินแร่จะถูกขนส่งและกองไว้ยังที่ลานกองวัตถุดิบที่เหมือง และของเสียจากการทำเหมืองจะถูกขนส่งไปยังที่ทิ้งเศษหินหรือมูลดินทราย (ซึ่งในอนาคตจะใช้เสริมสำหรับเป็นเขื่อนกักเก็บหางแร่)
กระบวนการแยกทองคำนั้น จะใช้วิธี Carbon-In-Leach หรือ CIL (วิธีนี้ จะไม่มีการปล่อยสารทำละลายที่ใช้ในบริเวณที่อยู่ด้านล่าง) จากลานกองวัตถุดิบ สินแร่ทองคำจะถูกบดด้วยเครื่องบดหยาบ ซึ่งจะนำสินแร่ ลำเลียงด้วยสายพานจากเครื่องบดหยาบไปเข้าเครื่อง SAG Mill (Semiautogenous Grinding) ภายในเครื่องนี้จะมีก้อนเหล็กทุบสินแร่และน้ำ จนมีขนาดที่ทำให้สารเคมีสามารถทำปฎิกิริยากับทองคำได้
แร่ที่ถูกบดจะถูกคัดขนาด และถูกลำเลียง เพื่อนำไปแช่ไว้ในถังสารละลายไซยาไนด์ แร่ทองคำและเงินที่อยู่ในสินแร่จะถูกละลายออกมาอยู่ในรูปของสารละลาย ไซยาไนด์ ซึ่งเป็นตัวแยกทองคำออกจากหินและฝุ่นดิน และคาร์บอนจะเป็นตัวจับทองคำและเงินที่แยกจากดินและหินได้ จากนั้นจะถูกส่งเข้าเครื่องเผา คาร์บอนจะปล่อยทองคำออกมาในรูปทองคำเหลว โดยทองคำและเงินที่อยู่ตรงผิวเม็ดถ่าน จะถูกกรองแยกออกมาจากกากแร่จะถูกชะล้างออกมาด้วยสารละลายผสม ระหว่างโซเดียมไซยาไนด์และโซเดียมไฮดรอกไซด์ให้กลับอยู่ในรูปสารละลายทองคำ และเงินอีกครั้งหนึ่ง สารละลายที่ได้นี้จะถูกส่งผ่านเข้าไปในขบวนการ Electro winning ในการจับทองคำและเงินออกจากสารละลาย ขั้นตอนสุดท้ายคือ นำไปต้มในเตา ภายใต้อุณหภูมิสูงถึง 1,200 องศาเซลเซียส ทองคำเหลวจะกลายสภาพเป็นทองคำแท่งซึ่งมีทั้งเนื้อทองและเนื้อเงิน ทองคำแท่งที่มีทั้งเนื้อทองและเนื้อเงินจะถูกส่งออกไป เพื่อนำไปทำให้เป็นทองคำแท่งบริสุทธิ์ 99.99%

การขายทองคำ
บริษัทฯ ได้แต่งตั้งให้ บริษัท บริงซ์ (ประเทศไทย) จำกัด ให้เป็นผู้ขนส่งแท่งโลหะทองคำไปถลุง เพื่อให้เป็นทองคำบริสุทธิ์ 99.99 เปอร์เซ็นต์ ที่โรงถลุงแร่ทองคำแห่งหนึ่ง ณ ประเทศฮ่องกง และยังได้แต่งตั้งตัวแทนในประเทศฮ่องกงให้ดูแลคุณภาพการดำเนินงาน และยืนยันเนื้อโลหะทองคำ โดย บริษัท เฮอร์แรส จำกัด ซึ่งออกค่าใช้จ่ายไปก่อน 95 เปอร์เซ็นต์ ของแท่งโลหะทองคำ เพื่อนำแท่งโลหะทองคำไปถลุง โดยการขนส่งทางเรือ หลังจากถลุงแท่งโลหะทองคำเรียบร้อยแล้วจะมีการตกลงส่วนต่างภายใน 1 สัปดาห์


การจัดการด้านสิ่งแวดล้อม
บริษัทฯ ได้ทำการศึกษาถึงผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมจากการดำเนินการทำเหมืองแร่ ภายใต้กรอบการดำเนินงานที่กำหนดโดยสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อม โดยศึกษาร่วมกันกับทีมงานที่ปรึกษาที่มีประสบการณ์ และมีความรู้ความชำนาญจากบริษัท เอส พี เอส คอนซัลติ้ง จำกัด, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, บริษัท เอ็นเอสอาร์ เอ็นวิรอนเมนทัล คอนซัลติ้ง จำกัด และบริษัท เอ็นวิรอนเมนทัลจีโอเคมิคัล อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด จากประเทศออสเตรเลีย โดยทำการศึกษา ซึ่งรวมถึง การศึกษาเกี่ยวกับน้ำใต้ดิน ลักษณะและคุณสมบัติของดิน และผลการศึกษาต่างๆ ทั้งหมดได้รับการรับรองโดย สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ทั้ง นี้ศูนย์วิจัยน้ำบาดาล คณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ทำการสำรวจ วิเคราะห์และเก็บตัวอย่างดินและน้ำ (ทั้งจากใต้ดินและแหล่งน้ำธรรมชาติ) ในบริเวณโครงการ พื้นที่โดยรอบและชุมชนใกล้เคียงตั้งแต่เริ่มดำเนินโครงการ ทีมงานจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นนี้ ยังรับผิดชอบในการตรวจสอบการปฎิบัติตามมาตรการและเงื่อนไขด้านสิ่งแวดล้อม ของบริษัทฯ เพื่อให้เป็นไปตามข้อบังคับของสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่ง แวดล้อมด้วยประสบการณ์อันยาวนานจากการดำเนินธุรกิจด้านเหมืองแร่ การรักษาสภาพแวดล้อม และการปฏิบัติตามกฎหมายข้อบังคับ เป็นสิ่งที่บริษัทฯ ยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด นอกจากนี้ บริษัทฯ ยังมีแผนที่จะฟื้นฟูและพัฒนาสภาพพื้นที่หลังจากการทำเหมืองแร่ เพื่อให้สามารถใช้พื้นที่ทำประโยชน์ในด้านอื่นๆ ต่อไป
ข่าวที่เกี่ยวข้อง

เหมืองทองคำ จ.เลย
จากเหมืองตะกั่วคลิตี้ ถึงเหมืองทองคำเมืองเลยเมื่อประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว ชาวเมืองเลยตื่นเต้นและยินดี เมื่อทราบว่าจะมีบริษัทเอกชนเข้ามาทำเหมืองแร่ทองคำในพื้นที่ ภูทัพฟ้า และภูเหล็ก ต.เขาหลวง อ.วังสะพุง
บริษัท ทุ่งคำ จำกัด เป็นบริษัทแรกที่เข้ามาสำรวจ และได้รับประทานบัตรดำเนินกิจการเหมืองแร่จากกรมทรัพยากรธรณีเมื่อปี 2538 จำนวน 6 แปลง รวมพื้นที่ทั้งสิ้น 1,038 ไร่ 3 งานจากการสำรวจหาปริมาณแร่ทองคำโดยทางบริษัทฯ พบว่ามีมูลค่าสูงสุด 1,053,704,803 บาท ปริมาณแร่ปานกลางมูลค่า 824,635,464 ล้านบาท และปริมาณแร่ต่ำสุดมูลค่า 639,171,700 ล้านบาท
ทั้งนี้ ข้อมูลจากเอกสารการวางแผนและวิธีการทำเหมืองที่ทางบริษัทฯได้เสนอต่อสำนัก นโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม (สผ.) ระบุว่า จะใช้วิธีเหมืองหาบ (Open pit) ดำเนินการร่วมกันระหว่างนายเอดเวิร์ด เมอร์วิน โจนส์ วิศกรเหมืองแร่ของบริษัท นิวกีนี ไมนิ่ง จำกัด (ออสเตรเลีย) ซึ่งเป็นบริษัทผู้ร่วมหุ้นของบริษัท ทุ่งคำ จำกัดการเปิดหน้าเหมือง ใช้วิธีขุดตามแนวสายแร่ มีลักษณะคล้ายร่อง ตัดเข้าไปในตัวภูเขาความยาวประมาณ 800 เมตร กว้าง 50 - 60 เมตร โดยมีความลึกเฉลี่ยประมาณ 30 เมตรจากผิวดิน
สำหรับพื้นที่อีกส่วนหนึ่งจะเปิดขุมเหมืองตัดเข้าไปในตัวภูเขาความยาวประมาณ 400 เมตร กว้างตั้งแต่ 40 - 110 เมตร ลึก 10-45 เมตรจากระดับผิวดิน ขณะที่ชั้นดินด้านล่างสุดพบว่ามีความแข็งมากจะต้องใช้วัตถุระเบิดเข้าช่วย นอกจากนี้บริษัท เอส.พี.เอส. คอนซัลติ้ง เซอร์วิส จำกัด ซึ่งเป็นผู้ศึกษาผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม (EIA) ได้เสนอมาตราการแก้ไขผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม 16 ข้อ เสนอต่อ สผ.ด้วย
ทั้งหมดที่ดิฉันกล่าวมาเป็นเพียงข้อมูลคร่าว ๆ เบื้องต้นเท่านั้นที่ได้รับแจกในเวทีเสวนา ..เหมืองแร่ทองคำในเมืองเลย.. ซึ่งจัดขึ้นที่สถาบันราชภัฏเลย เมื่อ 23 กันยายน 2546 ที่ผ่านมา โดยมีผู้เข้าร่วมเสวนาประกอบด้วย นักวิชาการ ตัวแทนองค์กรเอกชนด้านสิ่งแวดล้อม ตัวแทนจากองค์การบริหารส่วนท้องถิ่น และสื่อมวลชน
นายประยงค์ อัฒจักร ผู้จัดการโครงการพัฒนาชุมชนเพื่อการอนุรักษ์ป่าภูหลวง หนึ่งในผู้เข้าร่วมเสวนา เป็นห่วงว่า กระบวนการในการแยกแร่นั้นจะต้องใช้สารไซยาไนด์ และสารหนูเป็นจำนวนมหาศาล สารเหล่านี้หากทำปฏิกิริยากับแสงอาทิตย์จะลอยฟุ้งขึ้นไปในอากาศ ส่งผลต่อน้ำฝนที่ตกลงมากลายเป็นไซยานิค หรือฝนกรด ซึ่งฝนมันไม่ได้ตกแค่บริเวณที่ทำเหมืองเท่านั้น แต่จะตกไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ และจังหวัด ปนเปื้อนด้วยสารก่อมะเร็ง หากไม่มีการบำบัดที่ดี สารดังกล่าวก็อาจจะไหลลงแม่น้ำฮวย และแม่น้ำเลยด้วย
ด้านนายสำเนียง ยุทธตรี นายก อบต.เขาหลวง กล่าวว่า ตามหนังสือที่ทางบริษัททุ่งคำยื่นขออนุญาตต่อ อบต.นั้นเขาระบุไว้ชัดว่า กระทรวงวิทยาศาสตร์จะเป็นผู้ควบคุม ซึ่งจะดูว่าสภาพน้ำ ดิน และอากาศในบริเวณนั้น ก่อนทำ และหลังทำเหมืองมีความแตกต่างกันอย่างไร ถ้ามีการทำผิดข้อสัญญา ทางกระทรวงฯจะสั่งหยุดทันที ส่วนกระบวนการก่อนจะปล่อยน้ำลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะนั้น ในหนังสือเขาบอกว่าจะทำเป็นเขื่อน 3 จุด ทุกเขื่อนจะมีการบำบัดจนแน่ใจว่าไม่มีอันตราย
นากยก อบต.เขาหลวง กล่าวอีกว่า อย่างไรก็ตาม ตนก็ยังเป็นห่วงว่าหากบริษัททำไม่ได้ตามที่รับปากไว้ สารพิษต่าง ๆ ที่ใช้ในกระบวนการผลิตจะสร้างความเดือดร้อนให้กับชาวบ้าน แต่ตนยังก็ยังสบายใจ เพราะมีข้อสัญญาระหว่างบริษัท กับ กระทรวงวิทยาศาสตร์ผูกมัดอยู่หลังจากการเสวนาผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ดิฉันและเพื่อน ๆ ได้เดินทางไปที่บ้านห้วยผุก บ้านหนองบงใหญ่ และบ้านกกสะทอน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่คาดว่าจะได้รับผลกระทบมากที่สุดหากมีการทำเหมืองระหว่าง การเดินเท้าขึ้นสู่ภูทัพฟ้า ซึ่งเป็นพื้นที่ประทานบัตรที่ 62 - 68 เราได้พบกับชาวบ้านหลายกลุ่มกำลังเก็บหาอาหารป่า ไม่ว่าจะเป็น หน่อไม้ผักกูด เห็ด ฯลฯ ถือว่าป่าบริเวณนี้อยู่ในสภาพสมบูรณ์ ยังพอเป็นที่พึ่งพิงของชาวบ้านได้อีกหลายชั่วอายุคน
นางเสวียน สุทธิสอน อายุ 46 ปี ชาวบ้านห้วยผุก เล่าให้พวกเราฟังว่า เมื่อประมาณ 4-5 ที่แล้ว ทางบริษัทเหมืองแร่ ได้เข้ามาขุดเจาะ ทดลองแยกแร่ ต่อมาอีกเพียงไม่กี่เดือน ต้นข้าวของตนและเพื่อนบ้านที่อยู่ในละแวกเดียวกัน ซึ่งกำลังตั้งท้องเขียวชอุ่ม ก็มีอันต้องล้มตายโดยไม่ทราบสาเหตุไปเป็นจำนวนมาก ในปีนั้นไม่ได้ข้าวเลยทั้งที่ลงทุนไปแทบหมดตัว ต่อมาจึงได้ขอความช่วยเหลือไปที่บริษัทฯ เขาก็ช่วยมาแค่ 3,000 บาท พร้อมทั้งนำรถแทรกเตอร์มาขุดลอกดินออกจากที่นาให้ด้วย
ด้านนายชุมพร ผุกแสน อายุ 30 ปี ชาวบ้านกกสะทอนบอกกับพวกเราขณะกำลังไล่น้ำออกจากนา ว่า ต้องเอาน้ำพวกนี้ออก เพราะไม่อย่างนั้นแล้วต้นข้าวจะตายหมด เมื่อก่อนต้นข้าวสูงถึงไหล่ แต่เดี๋ยวนี้เหลือแค่เอว ผลผลิตเคยได้ 60 สอบต่อไร่ ก็ลดลงกว่าครึ่ง กุ้งหอยปูลาที่เคยมีชุกชุมหากินได้อย่างสบาย แต่ตอนนี้ไม่รู้หายไปไหนหมด ?ปีนี้โชคดีหน่อย น้ำไหลเข้านาไม่ค่อยมาก ถ้าปีไหนน้ำห้วยเหล็กไหลลงมาจากภูเขาน้อย ข้าวจะงาม แต่ถ้าปีไหนน้ำมากไหลเข้าท่วมนา ปีนั้นข้าวจะตาย? นายชุมพรกล่าว
หลายคนคงเคยรับรู้เรื่องราวของชาวกะเหรี่ยง ที่หมู่บ้านคลิตี้ จ.กาญจนบุรี พวกเขาตั้งบ้านเรือนอยู่ริมลำห้วยคลิตี้ ซึ่งด้านบนมีเหมืองตะกั่วตั้งอยู่ จากการศึกษาที่ผ่านมานั้น ยืนยันได้ว่าชาวบ้าน และสัตว์ที่ล้มตายไปเป็นจำนวนมาก และตกอยู่ในสภาพพิการกว่าค่อนหมู่บ้านนั้น เป็นพลพวงมาจากการปล่อยน้ำเสียปนเปื้อนสารตะกั่วของโรงงานลงสู่ลำน้ำที่พวก เขาบริโภคมาหลายชั่วอายุคน
ดร.รัชดาภรณ์ เบญจวัฒนานนท์ อาจารย์ประจำภาควิชาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม สถาบันราชภัฏเลย บอกว่า ไซยาไนด์นั้นมีอนุภาพรุนแรงกว่าตะกั่วหลายเท่า หากร่างกายสัมผัสสารเคมีนี้ซ้ำเป็นระยะเวลานาน ๆ จะมีอันตรายเรื้อรัง คือ ทำให้ผิวหนังอักเสบ และเป็นผื่น และหากได้รับทางการกินจะมีผลต่อปอดบวมแน่นคั่งน้ำ มีเลือดออกที่จมูก ลดความอยากอาหาร น้ำหนักลด สภาพจิตใจถดถอย และอาจมีผลทำลายสมองด้วยอย่างไรก็ตาม ยังคงเป็นเรื่องดี ที่จะนำทรัพยากรธรรมชาติในดินขึ้นมาใช้ เพราะจะทำให้เศรษกิจของเมืองเลย และประเทศไทยดีขึ้น แต่ต้องคิดถึงมาตราการแก้ไขและป้องกันผลกระทบสิ่งแวดล้อมให้รอบรอบ มิฉะนั้นแล้ว ผลที่ได้จะไม่คุ้มกับสิ่งที่ต้องสูญเสียไป
จะเกิดอะไรขึ้น หากชาวบ้านไม่สามารถทำนาได้ ขณะที่น้ำฝนที่เคยดื่มกิน กลายเป็นพิษ สิ่งที่เคยหาได้ตามธรรมชาติโดยไม่ต้องใช้เงินตราแลกเปลี่ยน พวกเขาจะเปลี่ยนจากผู้ขาย กลายเป็นไปผู้ซื้อเพื่อประทังชีวิต ลำพังแค่เดินขายล็อตเตอรี่ทั่วกรุงจนหมดแผงก็ไม่พอกิน .


ข่าวที่2
บอร์ด THL(บริษัท ทุ่งคา ฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) หรือ THL) เล็งนำ ทุ่งคำ เข้าเป็นจดทะเบียนใน AIM ใน ตลาดหุ้นลอนดอน หลังมองเห็นความ ไม่แน่นอนในสถานภาพของ THL ใน ไทย และเพื่อเปิดทางให้ผู้ถือหุ้นมีโอกาสซื้อหลักทรัพย์ของบริษัทได้ โดยผ่านทาง AIM
นายโรนัลด์ อึ้ง วาย ชอย กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) แจ้งมติที่ประชุมคณะ กรรมการ ครั้งที่ 6/2548 เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน 2548 นั้น ของบริษัท โดยที่ประชุมอนุมัติงบการเงินไตรมาสที่ 3 สิ้นสุด 30 กันยายน 2548 ซึ่งงบการเงินดังกล่าวได้รับการสอบทานจากคณะกรรมการตรวจสอบแล้ว
นอกจากนี้ คณะกรรมการฯ เห็นชอบในหลักการตามข้อเสนอของฝ่ายบริหารเพื่อลดความไม่แน่นอนใน สถานการณ�ของหลักทรัพย์ THL ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย บริษัทฯ จึงหาทางเลือกอื่นให้แก่ผู้ถือหุ้นโดยให้ผู้ถือหุ้นมีโอกาสซื้อขายหลัก ทรัพย์ THL ใน Alternative Investment Market หรือ AIM ในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
โดยข้อแนะนำเบื้องต้นในการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาด AIM ที่จะต้องได้รับการพิจารณาจากคณะกรรมการบริษัท เพื่อนำเสนอต่อที่ประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นคือ ค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียม กฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ และข้อคิดเห็นของตัวแทนที่ปรึกษาทางการเงิน (Nomad) เอกสารในการลงทะเบียน และเอกสาร อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง และตารางขั้นตอนการดำเนินการจดทะเบียน
อย่างไรก็ตาม ที่ประชุมบอร์ด ได้รับรองคือรายงานของฝ่ายบริหารที่แนะนำให้มีการซื้อขายหลักทรัพย์ THL ใน AIM ไม่น่าจะมีขั้นตอนยุ่งยากเนื่องจากบริษัทฯ ดำเนินงานมา 99 ปีโดยกรรมการที่ปรึกษาและทีมผู้บริหารที่มีประสบการณ์ ขณะที่โครงการเหมืองแร่ทองคำมีความคืบหน้าอย่างมาก และผู้ถือหุ้น 4,000 ท่าน ซึ่งมีสถาบันจากต่างประเทศ กองทุน และบริษัทต่างๆ และไม่มีการออกหุ้นเพื่อระดมเงินทุน และไม่ต้องมีการประกันซื้อหุ้นที่เหลือ หรือทำ หนังสือชี้ชวน เพียงแต่ลงทะเบียนเท่านั้น
การดำเนินการข้างต้นต้องประกอบด้วยนายหน้า (Sponsoring Broker)ที่ปรึกษากฎหมายและ Nomad ขณะที่ความคืบหน้าของโครงการเหมืองแร่ทองคำ อยู่ในระหว่างการนำอุปกรณ์การผลิตเข้าสู่โรงงาน คาดว่าจะดำเนินการได้ไตรมาส แรกปี 49 รวมถึง Second Ball Mill สำหรับการทำเหมืองแร่ในขั้นที่ 2 ซึ่งเกี่ยวเนื่องจากขั้นตอนการผลิตจากขั้นแรก โดยค่าใช้จ่ายที่กล่าวมานี้อยู่ในงบประมาณที่กำหนดไว้ ส่วนความ เป็นไปได้ในการทำเหมืองแร่ดีบุกนอกชายฝั่ง ซึ่งประมาณว่ามีแร่ดีบุกกว่า 50,000 ตัน (ที่ความลึก 30-70 เมตร)ในบริเวณชายฝั่งทะเลตะกั่วป่าทางตอนใต้ของประเทศไทย
โดยบริษัท ทรัพยากรสมุทร จำกัด (SML) ได้ยื่นผังการทำเหมืองแร่แล้ว บริษัทฯ ถือหุ้นในบริษัท ทรัพยากรสมุทร จำกัดเป็นร้อยละ 83.60 รวมทั้งบริษัทฯ ยังคงดำเนินการเจรจาเพื่อขอลดอัตราการจัดเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุก ปัจจุบันการจัด เก็บอยู่ที่อัตราร้อยละ 20 (ขึ้นอยู่กับราคาแร่ดีบุก) โดยในประเทศอินโดนีเซียและออสเตรเลียจัดเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุก เพียงร้อยละ 3 และ 2.5 ตามลำดับ ในระหว่างการเจรจาเพื่อหา ข้อสรุปนี้ ทางบริษัท ทรัพยากรสมุทรจำกัดจะดำเนินการจดทะเบียนใน AIM (Alternative Investment Market) หรือ AIM ในตลาดหลักทรัพย์ลอนดอน
ทั้งนี้ บริษัทฯ มีแผนที่จะนำบริษัท ทุ่งคำ จำกัด (TKL) เข้าเป็นบริษัทฯจดทะเบียนใน AIM ด้วย โดยบริษัทฯ ถือหุ้นในบริษัท ทุ่งคำ จำกัดเป็นร้อยละ 98

ข่าวที่3
'ทุ่งคำ' เหมืองทองพันล้าน รายได้ไม่ใช่คำตอบสุดท้าย
12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 10:59:00

เขียนโดย มยุรี อัครบาล, บุญชู ศรีไตรภพ
กรุงเทพ ธุรกิจออนไลน์ : การลงมือขุดเหมืองทองคำของบริษัท ทุ่งคำ จำกัด ที่ตำบลเขาหลวง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย เมื่อกลางเดือนตุลาคม ที่ผ่านมา ดูจะไม่เป็นที่สนใจมากนัก ทั้งที่บริษัทแห่งนี้มีการเตรียมตัว และดำเนินการเพื่อขอประทานบัตรทำเหมืองแร่ทองคำในพื้นที่นี้มานานกว่า 15 ปี

โดยบริษัท ทุ่งคำ จำกัด เป็นบริษัทในเครือบริษัท ทุ่งคาฮาเบอร์ จำกัด (มหาชน) รับสัมปทานในการขุดเจาะ จดทะเบียนเมื่อปี 2534 ด้วยทุนจดทะเบียนเบื้องต้น 500 ล้านบาท โดยมีบริษัททุ่งคา ถือหุ้นอยู่ 99 เปอร์เซ็นต์ ที่เหลือเป็นหุ้นของบริษัท ชลสินธุ์ จำกัด

ในแง่การรับรู้ของคนในพื้นที่ กล่าวได้ว่า การเข้ามาของบริษัท ทุ่งคำ จำกัด เพื่อทำเหมืองแร่ทองคำในครั้งนี้ คนวังสะพุงมีข้อมูลน้อยเต็มที แม้แต่ "สำเริง เชื้อชวลิต" ผู้ว่าราชการจังหวัด ยังกล่าวแสดงความห่วงใยในประเด็นเรื่องสิ่งแวดล้อม และผลกระทบที่จะเกิดขึ้น โดยไม่มีข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับระบบการทำเหมืองแร่ อีกทั้งประเทศไทยมีประสบการณ์การทำเหมืองแร่ทองคำอย่างจำกัด

หลังเปิดหน้าเหมืองดำเนินการได้ไม่นาน ผู้ตรวจการกระทรวงอุตสาหกรรมก็ลงพื้นที่ตรวจสอบเหมืองดังกล่าว ทั้งนี้เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูล และดูกิจกรรมการผลิตแร่ในเบื้องต้น ซึ่งข้อมูลที่ได้จะนำไปกลั่นกรอง หากพบว่ามีการทำผิดขั้นตอนหรือผิดกฎหมาย จะนำเข้าที่ประชุมระดับกระทรวงพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง

คาดพบแหล่งทองคำเพิ่ม 110 แปลง

สมศักดิ์ ร่วมคิด กรรมการบริษัท ทุ่งคำ จำกัด เปิดเผยถึงแผนการดำเนินการว่า พื้นที่ประทานบัตรเพื่อขุดแร่ทองคำในเฟสแรก ตั้งอยู่ตำบลเขาหลวง อำเภอวังสะพุง รวมทั้งสิ้น 6 แปลง ครอบคลุมเนื้อที่ 1,310 ไร่ ซึ่งจากผลสำรวจและศึกษาพบว่า ในแปลงประทานบัตรแห่งนี้ มีปริมาณสินแร่ราว 985,682 ตัน มีค่าความสมบูรณ์เฉลี่ย 5.05 กรัม ต่อเนื้อหินปนทองคำ 1 ตัน สามารถนำไปผลิตในเชิงพาณิชย์เป็นปริมาณทองคำบริสุทธิ์ 90 เปอร์เซ็นต์ ได้ประมาณ 5 ตัน คิดเป็นมูลค่าราว 2,000 ล้านบาท

ตามข้อตกลงโครงการ ทองคำบริสุทธิ์ที่ได้จากการถลุง บริษัทต้องขายให้รัฐบาลไทยตามอัตราทองคำในตลาดโลก เว้นเสียแต่รัฐบาลไม่รับซื้อ บริษัทจึงสามารถจำหน่ายในต่างประเทศได้ และตามกฎหมายบริษัทจะต้องจ่ายค่าภาคหลวงให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอัตรา ร้อยละ 60 และกระทรวงการคลังอีกร้อยละ 40 รวมเป็นเงินเกือบ 100 ล้านบาท

บนพื้นที่สัมปทานกว่า 1,300 ไร่ บริษัทใช้เงินลงทุนในการขุดและแปรรูปสินแร่เป็นทองคำบริสุทธิ์สูงถึง 800 ล้านบาท จากเดิมตัวเลขประมาณการลงทุนอยู่ที่ 380 ล้านบาท ซึ่งภายหลังจากสัมปทานระยะแรก 6 แปลงเริ่มดำเนินการ บริษัทเตรียมเดินหน้าสำรวจศึกษาเชิงลึกในด้านความคุ้มค่าเชิงพาณิชย์ ในแหล่งสินแร่ทองคำในพื้นที่ใกล้เคียง เขตรอยต่อระหว่างอำเภอเมือง-วังสะพุง ซึ่งจากการสำรวจเบื้องต้นพบว่ามีอีก 110 แปลง ที่มีปริมาณสินแร่ทองคำที่น่าสนใจ

มั่นใจประโยชน์ตกแก่ท้องถิ่น

กรรมการบริษัททุ่งคำ ชี้ถึงประโยชน์ที่ชาวเมืองเลยจะได้รับ ภายหลังจากที่มีการเดินเครื่องขุดเหมืองแร่ทองคำ ทางตรงคือรัฐจะได้รับแน่นอนคือค่าภาคหลวงแร่

"ส่วนผลประโยชน์ทางอ้อม เกิดสภาพคล่องทางเศรษฐกิจในจังหวัด ทำให้เกิดแรงจูงใจดึงดูดนักลงทุนทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศในการลงทุนสำรวจ และทำเหมืองแร่ต่างๆ ภายในจังหวัด ซึ่งจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจจังหวัดเลย ทั้งในด้านการลงทุนและการท่องเที่ยว" สมศักดิ์กล่าวอย่างมั่นใจ

หวั่นน้ำเสียกระทบชุมชน-พื้นที่เกษตร

สุพรรณวดี คำสุข นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาหลวง อำเภอวังสะพุง ระบุว่า การเข้ามาดำเนินการขุดเจาะเหมืองแร่ของบริษัท ทุ่งคำ จำกัด มีการสำรวจเป็นเวลาหลายสิบปี กระทั่งต้นปี 2549 มีการก่อสร้างสำนักงานภายในเหมือง เป็นอาคารโรงเรือนขนาดใหญ่ แต่บริษัทดังกล่าวกลับไม่มีการชำระภาษีโรงเรือน หรือภาษีบำรุงท้องที่ให้กับ อบต.เขาหลวง ทำให้ อบต.จะมีรายได้เข้ามาสู่ท้องถิ่นเพียงค่าภาคหลวงร้อยละ 20 เท่านั้น ในฐานะที่อยู่ในพื้นที่เขตสัมปทาน

จากการตรวจสอบพบว่า การก่อตั้งอาคารสำนักงานเข้าข่ายต้องจ่ายภาษีโรงเรือน โดยขณะนี้ทาง อบต.รอให้บริษัทมายื่นชำระภาษีบำรุงท้องที่และภาษีโรงเรือน ขณะเดียวกันยังขอให้ทำหนังสือเพื่อบริษัทชี้แจงเกี่ยวกับการวางท่อระบายน้ำ ทิ้ง รวมทั้งมาตรการในการป้องกันน้ำเสียที่อาจไหลลงสู่ชุมชนและพื้นที่การเกษตร ตำบลเขาหลวง

ล่าสุด หลังจากที่ทำการเปิดหน้าเหมืองนั้น พบว่า บริษัททุ่งคำ เข้ามาขออนุญาตใบขนย้ายแร่ทองคำผ่านทางอุตสาหกรรมจังหวัดแล้ว 1 ครั้ง ซึ่งมีน้ำหนักประมาณ 100 กิโลกรัม

พบ "ไซยาไนต์-แมงกานีส" ลำห้วยฮวย

การเปิดหน้าเหมืองของบริษัททุ่งคำ เริ่มดำเนินการเมื่อกลางเดือนตุลาคมที่ผ่านมา ซึ่งก่อนหน้านี้หน่วยงานที่ดูแลทางด้านสิ่งแวดล้อม จังหวัดเลย และสิ่งแวดล้อมภาค 9 จังหวัดอุดรธานี มีการเฝ้าระวังมาตั้งแต่ปี 2547 โดยมีการตั้งสถานีเฝ้าระวังรวม 5 จุด ตั้งแต่ต้นน้ำ-ปลายน้ำที่น้ำไหลผ่านลำห้วยฮวย และเป็นจุดที่ใกล้กับเหมืองแร่ทุ่ง

แหล่งข่าวจากสำนักงานสิ่งแวดล้อมภาค 9 อุดรธานี ระบุว่า สิ่งแวดล้อมได้เข้าไปตรวจสอบก่อนเปิดหน้าเหมืองเมื่อ 3 ปีก่อน โดยมีการเข้าไปตรวจสอบแหล่งน้ำทั้งในช่วงฤดูแล้งและฤดูฝน โดยผลการตรวจสอบพบว่า สถานีเฝ้าระวังบางจุดตรวจพบสารเคมีที่ก่อให้เกิดอันตราย ทั้งแมงกานีส และไซยาไนต์

ค่ามาตรฐานแมงกานีสในน้ำจะต้องไม่เกิน 1 มิลลิกรัมต่อน้ำหนึ่งลิตร โดยในปี 2547 พบแมงกานีสสูงถึง 5.18 มิลลิกรัม ในปี 2548 และ 2549 ไม่พบว่าแมงกานีสเกินค่ามาตรฐานที่กำหนด แต่ที่น่าเป็นห่วงคือ สารไซยาไนต์ที่ค่ามาตรฐานกำหนดไม่เกิน .005 มิลลิกรัมต่อลิตร โดยในปี 2547 พบไซยาไนต์ .004 มิลลิกรัม แต่พอมาปี 2548 ตรวจสอบปริมาณสูงถึง .012 และปี 2549 พบไซยาไนต์ .01 ซึ่งถือว่าเกินค่ามาตรฐานสูงมาก

อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบสารไซยาไนต์นี้ อาจเกิดได้ 2 สาเหตุ คือ มาจากการปลูกมันสำปะหลังมากจนเกินไป และมาจากเหมืองแร่ทุ่งคำ โดยใช้ไซยาไนต์ร่อนแร่ทองคำและปล่อยน้ำทิ้งลงมาสู่ลำห้วยฮวย ซึ่งสิ่งแวดล้อมจะเข้าเก็บตัวอย่างดิน น้ำในละแวกดังกล่าว เพื่อตรวจคุณภาพอีกครั้ง

"แม้ไม่อาจพิสูจน์ว่าสารเคมีดังกล่าวมาจากแหล่งใดแน่ แต่ก็เป็นสัญญาณเตือนว่า ทรัพยากรธรรมชาติบริเวณใกล้เคียงเริ่มได้รับผลกระทบ และจากการตรวจสอบดัชนีความหลากหลายทางชีวภาพที่ลำห้วยฮวยค่อนข้างต่ำ สัตว์น้ำเริ่มลดน้อยลง ซึ่งบ่งชี้ว่าระบบนิเวศน์ภายในลำน้ำเริ่มเปลี่ยนไป และอาจจะส่งผลกระทบต่อชาวบ้านและเกษตรกรในอนาคต หากลำน้ำเหล่านี้เต็มไปด้วยสารเคมีที่เจือปน" แหล่งข่าวกล่าว

อย่างไรก็ตาม นับจากนี้ สิ่งแวดล้อมภาค 9 และสิ่งแวดล้อม จังหวัดเลย จะต้องทำการตรวจสอบและเก็บตัวอย่างดิน น้ำในพื้นที่ลำห้วยฮวยและเหมืองแร่เพิ่มขึ้น เพราะลำห้วยฮวยซึ่งจะไหลลงสู่ลำน้ำเลย ที่เป็นแหล่งน้ำในการอุปโภคและเพื่อการเกษตรของชาวจังหวัดเลย หากลำน้ำฮวยซึ่งเป็นแหล่งต้นน้ำมีสารเคมีเจือก็จะส่งผลกระทบไปทั้งหมด

โดยหลังจากเก็บตัวอย่าง จะรายงานผลการตรวจไปยังอุตสาหกรรมจังหวัด จังหวัดเลย และกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ซึ่งกระทรวงก็จะส่งผลการตรวจไปยังกรมควบคุมมลพิษ หากพบสารเคมีเกินค่ามาตรฐาน ก็จะชี้แจงให้กระทรวงอุตสาหกรรมเข้าไปควบคุมและกำชับเหมืองแร่อีกครั้งหนึ่ง

ผู้ว่าฯ ขู่พบสารปนเปื้อนสั่งปิดแน่

สำเริง เชื้อชวลิต ผู้ว่าราชการจังหวัดเลย กล่าวแสดงความเป็นห่วงความปลอดภัยของพนักงาน ผู้ที่อยู่ใกล้โรงงานเกรงอาจจะเกิดอันตราย รวมถึงด้านสภาพสิ่งแวดล้อมในท้องถิ่น ซึ่งขณะนี้ทางจังหวัดได้ตั้งคณะทำงานขึ้นมา เพื่อติดตามผลกระทบทางสิ่งแวดล้อมจากการทำเหมืองแร่

โดยให้ชาวบ้านในตำบลเขาหลวง เข้ามาส่วนร่วมกับทางจังหวัด ให้ช่วยตรวจสอบผลกระทบที่อาจจะเกิดขึ้นในพื้นที่มาอย่างต่อเนื่อง หากการตรวจพบว่าสารเคมีเจือปนในแหล่งน้ำที่อาจก่อให้เกิดอันตรายในชีวิต หากพบว่ามีต้นกำเนิดมาจากบริษัททุ่งคำ ก็จำเป็นต้องสั่งปิดโรงงานชั่วคราว

การดำเนินการของบริษัททุ่งคำ อาจบ่งชี้ว่าเมืองไทยยังมีแหล่งแร่ทองคำที่อุดมสมบูรณ์ แต่สิ่งที่ไม่อาจละเลย นอกเหนือจากเพียงมูลค่าทางเศรษฐกิจที่ประเทศไทยจะได้รับ คือเรื่องความเป็นอยู่และคุณภาพชีวิตของประชาชนในพื้นที่ ซึ่งทั้งผู้ประกอบการและภาครัฐไม่อาจหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ



อ้างอิง
บริษัท ทุ่งคำ จำกัด