"ไอ้น้องพี่จะกลับบ้านสิ้นเดือนนี้.....อยู่ไหนเนี๊ยเอาเบอร์โทรให้พี่หน่อย"

"อ้ายรู้จั๊กแต่หมอลำบักหล่าอยู่ไสนี่"

"ดีครับคุณครูอ้อสำบายดีบ่ครับ....คิดฮอดเด้อครับอยากกลับบ้านแล้วครับดูแลสุขภาพด้วยน่ะครับ"

"คนมันเยอะน่ะเนาะ ^_^"

"จริงดิ จำกันม่ายได้ขนาดนั้นเชียว เรียนก้อม่ายรู้จะรอดป่ะเนี่ย ยากเหลือเกิน มีแต่เรื่องให้กลุ้มใจ แร้วว พี่แคทอยุไหนคะ เด๋วนี้ม่ายค่อยได้เจอกันเรยย เน๊อะพี่เน๊อะ"

"สวัสดีครับคุณครูจำผมได้ไหมครับ.....คือสิจำได้เนาะครับยังสวยเหมือนเดิมน่ะครับคิดถึงน่ะครับรักษาสุขภาพด้วยน่ะครับ....คิดถึงครับ"

"สวัสดีครับคุณครูจำผมได้บ่ครับ....ผมชอบเรียนวิชาอาจารย์มากครับเพราะเป็นวิชาที่ แอบ....หนี้นอนได้ครับคุณครูสำบายดีบ่ครับ"

"เป็นไงว่ะเพื่อนสำบายดีบ่......ไปหากินเหล้ากัน"

"6-7ปีแล้วพี่ไม่ได้เจอน่ะแล้วเรียนที่ไหนเหรอค่อยๆๆเรียนตั้งใจเรียนอีกหน่อยก็จบแล้วส่วนพี่อยู่ที่สระบุรีพี่บีลูกคงโตแล้วเน้อปีนี้พี่ก็คงย้ายกลับบ้านกลับบ้าน.....ตั้งใจเรียนเด้อหล่าเอาความสำเร็จกลับสู่บ้านเฮาอ้ายเป็นห่วง"

"เล่นเอาพี่แคทจำไม่ได้เลยน่ะที่แรกนึกว่าใครพอดูๆๆไปเออน้องอิ๋วเป็นไงบ้างสบายดีหรือเปล่าเรียนใกล้จบหรือยัง......สุขภาพแข็งแรงน่ะจ๊ะ"

"กูแล้วเบื่อเพลงนี้จังเลยว่ะ..........สำบายดีบ่มักจิมมี่คาเตอร์"

"ดีจ๊ะคนสวยไม่เห็นเม้นมาเลยลืมกันแล้วบ่"

"อยู่ไสว่ะทอมมี่........มาดดีเนาะ"