ลุล่วงแล้วแก้ววิเชียรเกษียณสาย ปีห้าสามเคลื่อนคลายพรายบุญหอม
กว่าสามสิบปีที่ครูสู้อดออม
เพียรเกลากล่อมถนอมรักจากดวงใจ

ผันความรู้คู่คุณธธรรมที่ลำเลิศ
ฝึกให้เกิดคู่ความดีที่สดใส
เป็นแบบพิมพ์สดสวยด้วยวินัย
ความห่วงใยตามศิษย์ให้คิดดี

ครูมนัสชัย คือครู ผู้คอยให้
ความห่วงใยดุจพ่อก่อวิถี
แนะแนวทางสร้างสรรค์ปันวิธี
ให้ศิษย์มีความงามตามครรลอง

เกียรติศักดิ์แด่ครูผู้สร้างศิษย์
ดั่งอาทิตย์เจิดจ้าทุกคราส่อง
ให้แจ่มแจ้งแห่งปัญญาทุกครามอง
ศิษย์ทั้งผอง....ซาบซึ้ง...ถึงพระคุณ

ทุกปัญหาครูช่วยอำนวยแก้
สิ่งที่แย่ครูเอื้อคอยเกื้อหนุน
ศิษย์ยากไร้ได้ครูผู้การุณย์
แผ่ใบบุญ...เสริมส่ง...พ้นดงดอน

ครูมั่นในความดี..ด้วยศรีศักดิ์
ครูมั่น..ในความรัก..มิถ่ายถอน
ครูมั่น..ในหน้าที่..มีอาทร
ครูมั่น...เฝ้าสั่งสอน..ให้ก้าวเดิน

ความดีใดไม่สู้คำครูสอน
ทุกขั้นตอนซาบซึ้งใจไม่เคอะเขิน
หลายร้อนพัน..ศิษย์ก้าวหน้า…พาจำเริญ
เพราะดำเนินตามครูมั่น..ท่านแนะแนว

ระยะทางพิสูจน์ค่าก้าวหน้าไกล
เพราะศิษย์ได้ครูดีจึงผ่องแผ้ว
วิเคราะห์ศิษย์ทุกคนจนเห็นแวว
ศิษย์แน่แน่วตามคำชี้มิลืมเลือน

ขออัญเชิญเทพเทวามาปกป้อง
ช่วยคุ้มครองครูสดใสหาใครเหมือน
เกียรติภูมิปรากฏเห็นเป็นหลักเรือน
สุขจงเยือนครูมั่น..นิรันดร์เทอญ........

กมลชน กรวยทอง