เชียงคานที่ผมรู้จัก
เชียงคานเป็นอำเภอหนึ่งที่มีเส่นห์อย่างมากของจังหวัดเลย..มีความเงียบสงบ..ผู้คนจิตใจดี..บรรยากาศยามเย็นริมโขงยากยิ่งที่จะลืม
เมื่อก่อนมาเมืองเลย..ก็จะต้องมาที่เชียงคานทุกครั้งไป..เดี่ยวนี้ก็เพิ่งไปมาเมื่อสงกรานต์ (2551) ที่ผ่านมา ผมก็ยังพบกับความสงบและความน่ารักของผู้คนอย่่างเช่นเคย
เมื่อต้นเดือนตุลาคม 2551 ก็ได้ไปนอนพักผ่อนที่เชียงคาน โดยได้รับคำแนะนำจาพี่ตั๊กว่าให้ไปพักที่ SAM's Guest House ที่พักสะอาด..สะดวก..สบายมากครับ
และก็ได้มีโอกาสเดินถ่ายรูปสภาพบ้านเมืองของเชียงคาน ทำให้ผมนำย้อนเวลากลับไปในอดิต..ว่าทำไมเราถึงไม่สามารถอนุรักษ์ความเป็นอยู่ การแต่งกาย และความคิดของคนเราให้คงอยู่อย่างอดิตได้
ทุกๆ ครั้งที่ผมรู้สึกวุ่นวายใจ..หรือตกอยู่ในสถานะการณ์กดดันจากการทำงานหรืออะไรก็แล้วแต่ ผมมักจะนึกถึงเชียงคาน สถานที่ที่มีแต่ความสงบสุข เรียบง่าย ไม่รีบร้อน ผู้คนยิ้มแย้ม มีชีวิตอย่างพอเพียง
อยากให้เชียงคาน..อยู่อย่างนี้ตลอดไป