เป็นโชคดีที่ได้มีโอกาสได้ไปยือนดินแดนถิ่นอีสานตอนบนนั้นคือจังหวัดเลย จังหวัดที่ใครๆหลายคนอาจจะยังไปไม่ถึงหรือได้แต่ผ่านเลยไป เพราะฉันก็เป็นหนึ่งในใครหลายๆคนที่ที่ได้แต่ผ่านเลยไม่ไม่เคยแวะเข้าไปเยี่ยมเยือนดินแดนแห่งนี้เลย นี้เป็นครั้งแรกที่ได้เข้าไปเที่ยวเมืองเลย ได้เจอผู้คนทั้งเก่าและใหม่คุ้นหน้าบางจากที่เก่าๆแต่ได้มาเจอกันในที่ใหม่ๆ มิตรภาพเก่าๆเริ่มกลับมา ทำให้นึกถึงการเดินทางไปเที่ยวในครั้งแรกๆ อาจจะดูเวอร์เกินจริงไปนิด แต่มันเป็นความรู้สึกในตอนนี้จริงๆ
อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย เป็นอำเภอเล็กๆอำเภอหนึ่งที่อยู่ติอแม่น้ำโขง บ้านเรือนที่นี้ยังคงความเป็นอดีตไว้อยู่พอสมควร แต่พอนักท่องเที่ยวเริ่มเข้ามาวิธีชีวิตริมฝั่งโขงก็เริ่มเปลี่ยนไป วิถีชีวิตของผู้คนแถบนั้นเริ่มจะไม่มีให้เห็น เริ่มจะมีนักท่องเที่ยวที่เดินกันขวักไขว่ในยามเย็น ร้านรวงต่างๆที่มาเปิดขายสินค้าของที่ระลึก แต่มีคนบางกลุ่มก็เริ่มจะอนุรักษ์ความเป็นเชียนคานให้สืบไว้นานๆ เห็นง่ายๆจะป้ายประท้วงไม่เอาร้านค้าสะดวกซื้อเข้ามาในท้องถิ่น 
เชียงคานสำหรับฉันเป็นเมืองที่มีบ้านโบราณในอดีตแต่ฉันว่ามันยังขาดวิถีชีวิตของคนในที่แห่งนี้ที่จะบอกเรื่องราวความเป็นมาของเมืองเพื่อที่จะทำให้ซึมซับถึงอดีตที่เคยผ่านมา มีหลายคนในเชียงคานบอกว่าอย่าเร่งรีบในการตามหาตัวตนของเชียงคาน ซึ่งฉันคิดว่าเวลาสองวันกว่าๆของฉันอาจจะน้อยเกินไปในการเรียนรู้เมืองเล็กๆแห่นี้ "เชียงคาน"