2.ผลิตภัณฑ์ยา



ผมเห็น “คนพิการหลายๆคนเดินขอทาน” อยู่ในสังคมแย่ๆ(ไม่ต่างจากตกนรกเลยถ้าอยู่ในสังคมแบบนั้น แดด ลม ฝน เสียงด่ากันไปมานินทา ทะเลาะกัน เรื่องดีๆกลับร้าย อยากให้สังคมมองตัวเองในแง่ดีแต่ไม่ไปทำอะไรให้สังคมสักที สารพัดปัญหาเสียสุขภาพจิต............)



ต่างกับ “คนพิการอีกกลุ่มที่ได้รับการฝึกอาชีพ” เช่นในศูนย์ศิลปชีพของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตพระบรมราชินี(เปลื่ยนชีวิตคนไปเลยทำให้เขาสามารถพึ่งตัวเองได้ ดังที่ ในหลวงตรัสว่า “เศรษฐกิจแบบพอมีพอกิน หมายความว่าสามารถอุ้มชูตัวเองได้ ให้มีพอเพียงกับตัวเอง”



สิ่งที่ผมคิดก็คือการเพิ่มยอดขายยาบรรเทาปวดไม่ว่าจะเป็น ชนิดเจล ขี้ผึ้ง ...ฯลฯ โดยการเป็นสปอนเซอร์ให้ “ศูนย์ฝึกอาชีพคนตาบอด” (ส่งออกสินค้าไม่ได้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะ “อยู่ไม่ได้” ) คนพิการเขาก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งมีความสามารถไม่ต่างจากคนทั่วๆไปหากได้รับการฝึกฝนให้มีความเชี่ยวชาญในอาชีพของเขาจะเปลื่ยนชีวิตของเขาจาก “คนขอทาน” ไปเป็น มนุษย์ที่สามารถพึ่งตัวเองได้และสามารถเป็นที่พึ่งได้อีกหลายๆคน..เราไม่ได้ทำความดีเพียงคนเดียวแต่เรากำลังช่วยอีกหลายๆชีวิตและคนเหล่านั้นจะไปช่วยอีกหลายๆ...เป็นความดีที่ไม่มีวันจบสิ้น ลูกหลานของคนตาบอดจะได้รับการศึกษาเพราะมีเงินเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศต่อไป
เมื่อเขาเหล่านั้นฝึกฝนสำเร็จก็มีสถานที่ ต้องการบริการเช่น วัดที่มีชื่อเสียง สนามกีฬาใหญ่ๆ ตลาด ศาลหลักเมือง(อย่างศาลหลักเมืองขอนแก่น) เป็นต้น

ปล. http://www.blind.or.th/ จะมีเสื้อบาง หรือผลิตภัณฑ์คนตาบอด เราสามารถ"นำไปแจกในงานต่างๆได้ เช่น งานบวช งานศพ(งานศพเป็นงานที่ให้พ่อแม่ครั้งสุดท้าย หากแจกผลิตภัณฑ์จาก "มูลนิธิคนตาบอดพ่อแม่จะได้ ขึ้นสรรค์ชั้นที่สูงขึ้นไปอีก") หรืองานในโอกาสพิเศษๆต่างๆ
สร้างอาชีพให้คนหรืออยากจะเห็นคนตาบอดมาขอทาน ???