เคยลองถามตัวเองมั้ยว่าตั้งแต่ไปเที่ยวมาทั้งชีวิต เคยกินหมกหน่อไม้ แจ่วบอง ข้าวปุ้นน้ำแจ่ว

อาหารพื้นเมืองเคยแตะบ้างมั้ย แต่ว่าเคยอุดหนุนกาแฟร้านสวยๆมากี่แก้ว

เขียนโปสการด์ร้านแนวๆมากี่ใบ ซื้อเสื้อสกรีนลายประหลาด ไว้กี่ตัว



ต้นเหตุที่มันเปลี่ยนก็เพราะนักท่องเที่ยวไม่มีคุณภาพ ชอบเหลือเกินฉาบฉวย

ตลาดสดมีไม่เดิน อยากเดินไนท์มาร์เก็ต

มีฉากหลังสวยๆนั่งกินกาแฟวิวดีๆจนมีคนมาเนรมิตให้


ผมว่านะ ร้านเหล้าหรือร้านขายของกิ๊บเก๋เนี่ย มันทำร้าย วิถีพอกันเลย

ร้านกิ๊บเก๋ก็พยายามเนรมิตให้ร้านเก่าๆกลายเป็นร้านแนวๆ ส่วนไอ้ร้านเหล้าก็หนวกหูขัดวัฒนธรรม

ถ้าจะโซนนิ่งก็โซนนิ่งมันทั้งคู่ มันไม่ค่อยเข้ากันนะ บ้านเก่าแต่แต่งแบบว่า แนว.......จ๋ามาเลย

เมืองเก่าแต่คนใหม่.....มันไม่ผิดเลยซักนิด ถ้าไม่ได้เรียกร้องหาความเก่าและสงบ

แต่มันดันขัดแย้งกันสิ เพราะความจริงแล้วก็คือ เงินคือคำตอบ....................

กลับมาคราวนี้หมดตัวเพราะซื้อของหมดตูด ได้ผ้านวมมา2ผืน ผ้าคลุม1 กระเป๋าผ้าฝ้ายอีก2ใบ

น้ำพริก2โล ไหมดิบอีก2ม้วน กางเกงผ้าฝ้าย1ตัว รวมๆ3พันกว่าบาท

พกเงินขึ้นรถทัวร์มีเหลือแค่20 รถทัวร์จอดให้กินข้าวเหลือตังค์20+คูปองได้ข้าวจานนึง

แต่ไม่มีตังค์ค่าน้ำเปล่า กลับถึงกทมไม่มีเหลือซักบาทเดียว แต่ไม่เสียดายตังค์เลยครับ


เพราะรู้ว่าได้จ่ายไปเพื่อสิ่งทีเราตามหาและเรียกร้องเพื่อให้มันคงอยู่ ที่ในเมืองไม่มีแล้ว และไม่มีวันจะกลับมา

เงินที่เราใช้เราจ่าย ควรจ่ายเพื่อชุมชน ไม่ใช่ถูกขนกลับมากรุงเทพ

คิดลึกๆครับนักท่องเที่ยวฉาบฉวยทั้งหลาย

ส่วนนักท่องเที่ยวดีๆ ก็ต้องขอบคุณไว้ล่วงหน้าครับ