Comment

Comment by khonteaw on July 15, 2011 at 8:37pm

อืมมมครับผม การที่เราจะไปเที่ยวที่ไหนสักแห่ง เราต้องเรียนรู้วัฒนธรรมเขาก่อนครับ เราจะได้ปรับตัวให้เข้ากับท้องถิ่น
เราต้องทิ้งความเป็นคนเมืองออกไป อย่านำวิถีชีวิตคนเมืองเข้าไปด้วย ไม่งั้นมันก็ไม่ต่างอะไรจากที่เราเป็นอยู่
ถ้าทำแบบเดิมมันก็เหมือนกับเปลี่ยนที่กินที่นอนเท่านั้นเอง ไม่ได้ซึมซับอะไรติดตัวกลับมาเลย ....

Comment by เต้ย.วางอภัย on April 16, 2011 at 2:15am

มีใครจะฝากความคิดถึง ให่นาธานบ้าง รุ่นพี่ผมดูแลอย่างดี
ไม่โดนกระทืบ ไม่โดดออกนอกคุก และก็......ที่ทุกคนอยากรู้
คิดกันเองทั้งนั้นเรื่องในคุกอยากรู้ขอเชิญนะครับยินดีต้อนรับ
วัดประตูเปิดแม่งไม่เข้ากัน....คุกประตูก็หนาๆสูงๆเสือกแย่งกันเข้า
ก็ดีจะได้มีงานทำ..ก็แค่อยากบอกว่าอย่าไปคิดมาก เดี๋ยวอะไรๆก็กลับมาเหมือนเดิมรวมทั้ง
บรรดานักท่องเที่ยว นักฉวยโอกาศแล้วเราคนเชียงคานก็จะกลับ คืนสู่สามัญ

Comment by lekkel on January 26, 2010 at 11:06am

เห้อ เล็กก็เป็นวัยรุ่นคนหนึ่ง ที่เห็นว่าการถ่ายรูปมันกลายเป็นลมหายใจของวัยรุ่นสมัยนี้ไปแล้ว(แต่เราไม่นิยมนะ -o- ) ไม่ว่าจะไปไหน ทำอะไร มีอะไร ซื้ออะไร จะต้องถ่ายรูปไว้ ลง internet คือมันเป็นสังคมที่เป็นทุนนิยมหล่อหลอมให้วัยรุ่นเป็นแบบนี้ มีบางคนที่เล็กรู้จัก เล็กชวนว่าไปเชียงคานไหมหนีเมืองกรุงไปนอนอ่านหนังสือริมน้ำ สักสองสามวัน เพื่อนตอบกลับมาว่าไม่ชอบ ไม่เห็นมีอะไรเลยไปปายยังดีซะกว่า ไม่มีอะไรให้ถ่ายรูป กำ -_-!! เล็กเลยนึกในใจเออดีและหละที่ไม่ไป

Comment by Nick on January 20, 2010 at 10:46am

ไปเดิน ถนนชายโขงช่วงปีใหม่
มันเปนเหมือน แฟชั่น อันฉาบฉวย ของนักท่องเที่ยว และเด็กแนว

Comment by somkit on December 2, 2009 at 1:34pm

ผมว่าหลายๆคนในนี้เข้าใจในสิ่งที่ผมบอกนะ

ถ้ามองด้วยใจเป็นกลางไม่ได้มีอคติ

มองแบบไม่ได้เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง เป็นศูนย์กลาง

Comment by Pok on December 2, 2009 at 7:38am

อืม เป็นการมองโลกในแง่บวกที่ดีมากเลยครับ ขนาดพวกเราทั้งหลายที่คอมเม้นท์กันหลายๆคนยังไม่อยู่ที่นั่นเลย เพื่อนผมที่เชียงคานบางคน ไปอยู่เมืองนอกด้วยซ้ำไป เราก็ไม่ได้ไปกดหัวเขาห้ามพัฒนาอะไรหรอกนะครับ

Comment by Ple ( - -') on December 2, 2009 at 1:04am

1+1=0 ท้ายสุดและสุดท้ายเชียงคานก็คือเชียงคานไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจริงไม่ว่าเท็จ....การเปลี่ยนแปลงก็ทำได้แค่ให้คนบางคนมีโอกาสและทำให้คนบางคนเสียโอกาส แต่สุดท้ายไม่ว่าคนที่ได้โอกาสและเสียโอกาส ความเปลี่ยนแปลงของคนเชียงคานก็ยังเหมือนเดิมคือ พี่ คือน้อง คือญาติ คือมิตร ไม่เปลี่ยนแปลง ผมอยากจะให้เป็นอย่างนี้ตลอดไป....แต่สุดท้ายก็คงจะพ้นสัจธรรมที่ว่ามีเกิดก็ต้องมีดับไปไม่ได้แต่ถ้ามันจะดับจริง ๆ ก็คงจะเป็นการดับที่คุ้มค่านะครับ... ทำไงได้ละครับก็ ททท. เค้ากลัวคนไทยไปเที่ยวเมืองนอกมากเลยต้องโปรโมทกันแบบนี้ละครับ เงินทองจะได้ไม่รั่วไหล แต่ก็ได้อย่างเสียอย่างกันละครับ ท้ายสุดหวังว่าบ้านเราคงไม่กลายเป็นสังคมเมืองที่มีแต่ความเห็นแก่ตัวกันนะครับ////

Comment by คนชายขอบ on December 1, 2009 at 10:19pm

ชอบคารมคุณ r-rom-d ครับ 555 ช่ายแล้วครับมันคือ "สามัญสำนึก"

Comment by r-rom-d on December 1, 2009 at 9:06pm

หลายความคิดหลายความจำเป็นนะครับ คนท้องถิ่นกลุ่มหนึ่งก็ต้องการให้เชียงคานกลายเป็นเมืองท่องเที่ยว เพื่อตัวเองและลูกๆสามารถลืมตาอ้าปากขึ้นมา ส่วนคนท้องถิ่นอีกกลุ่ม(ที่ไม่เดือดร้อนด้านปัจจัย)ก็มิได้มองหัวอกของคนยากไร้...จึงไม่อยากเห็ยการพัฒนาด้านท่องเที่ยว และคิดแต่จะเก็บเมืองไว้ (นี่ไงครับที่ต้องมองหัวใจคนอื่นด้วย) ส่วนคนต่างถิ่นก็มีแตกต่างกันไป...ทั้งที่คนท้องถิ่นชอบเขา และไม่ชอบเขา ส่วนนักท่องเที่ยวก็เช่นกัน...มีทั้งกลมกลืนกับท้องถิ่น และมีทั้งที่แปลกแยก
เพราะฉะนั้น คนทั้งสามกลุ่ม (ท้องถิ่น ต่างถิ่น นักท่องเที่ยว) จะเหมารวมเป็นกลุ่มมิได้ครับ...ความจำเป็นของชีวิตมักกำหนดทิศทางของแต่ละคน ขณะที่บางคนก็อาจถูกกำหนดด้วยความโลภและกิเลส...หากคุณ somkit ต้องการให้ทุกคนปรับที่ตัวเราก่อน แล้วเขาควรจะปรับตามความจำเป็นของชีวิตหรือเปล่า "วันพรุ่งนี้แม่จะเอาเงินที่ไหน ซื้อข้าวให้ลูกกิน" ถามคำนี้จากคนท้องถิ่นทุกครัวเรือนหรือยังครับ

Comment by Pok on December 1, 2009 at 7:38pm

อืม เงินทำให้หลายอย่างเปลี่ยน

• ‹ Previous
• 1
• 2
• Next ›
• Page