เบิ่งนํ้าโขง ไหลคดไหลโค้งโขงเอ๋ยเอื่อยมา เมื่อเวลาสายัณห์ แดดอ่อนเรืองไรฟ้าอำไพแพรวพรรณ
เบิ่งสาวงามนั้นคํ่าลง มาลงโขงลอย
เห็นภาพเพื่อนเก่า ทั้งร้องทั้งรำไปด้วยใบหน้าที่มีความสุขมากๆ ในงาน 100 ปีเชียงคาน
ทำให้เราอดที่จะยิ้มและร้องเพลงนี้ไปกับเธอไม่ได้ ขาด..เรานี่หว่าก็เรารำคู่กันบ่อยไปแต่งานนี้ขาดเรา
เพลงเบิ่งโขงนี้เป็นเพลงที่ใช้ร่ายรำเสมอในงานสำคัญแม้นงานออกพรรษาแห่ปราสาทผึ้ง
โดยมี อ.จ วิภากรเป็นผู้สอน ครูท่านทั้งร้องและตีฉิ่งสลับไป เสียงของท่านเพราะมากสำหรับดิฉัน
และงานอันทรงเกียรติครั้งนี้ยังคงใช้ได้อย่างไม่ล้าสมัยเลย
เมื่อดิฉันมาถึงกรุง ปารีสแค่ 5 วันมีหน่วยงานของฝรั่งเศสถามว่า มีใครในกลุ่มนี้มีความสามารถ
โชว์ศีลปะประจำชาติเราเองได้ไหม เพราะอาทิตย์หน้าจะมีงานสำคัญ คริสมาส เจ้าหน้าที่เปิดโอกาส
ให้เรามีส่วนร่วมด้วย เรามีด้วยกันทั้งหมด 4 ชาติด้วยกันคือ ไทย ลาว เขมร เวียดนาม อเย่นตินา
เงียบค่ะไม่มีใครตอบ ดิฉันคิดว่าเป็นโอกาสที่เราจะได้เสนอศีลปะไทยเราจึงตอบว่า ดิฉันค่ะ ถึงแม้นว่า
สภาพร่างกายไม่พร้อม เนื่องมาจาก อากาศหนาวมาก หิมะกำลังตก อาหาร และเวลาที่ต่างกันถึง 6 ช.ม
เป็นคนต่างชาติคนเดียวที่ได้ขึ้นเวทีครั้งนี้ดิฉันมีความรู้สึกว่าต้องทำได้ แม้นว่าจะห่างการฝึกช้อมนานถึง 5 ปี
โดยอาศัยความจำเก่าๆรวบรวมท่ารำจาก อ.จ วิภากร และอีกท่านคือ อ.จ กิตติพงศ์ สอนเพ็งมาปะติดปะต่อกัน
มีเวลา 3 วันค่ะ แล้วในที่สุดก็ผ่านไปด้วยดีได้รับความสนใจ ชื่นชม อย่างมากมายจากชาวฝรั่งเศสชึ่งมีหลายร้อยคน
ดิฉันรู้สึกภูมิใจเพราะงาน คริสมาสเป็นงานสำคัญของเขามาก จากนั้นมาดิฉันก็ได้เป็นแขกรับเชิญในงานสำคัญต่างๆ
เพื่อโชว์การฟ้อน วันนี้เห็นเพื่อนที่เคยฟ้อนด้วยกันยังคงร่ายรำด้วยเพลงเบิ่งโขงในงานอันทรงเกียรตินี้
จงภูมิใจเทิดเพื่อนเอ้ย เพื่อนชั่งมีวาสนาจริงๆ