วัฒนธรรม ไทเชียงคาน (ที่บ้านผม) ใส่บาตรพระ เรียนรู้วัฒนธรรมตอนเช้า ตีห้าถึง เก้าโมงเช้า
ตีห้า ที่บ้านจะปลุกให้ตื่น ดังไฟ (จุดเตา) นึ่งข้าวเหนียว ซึ่งจะหม่าข้าว(การแช่ข้าวเหนียวทิ้งไว้ประมาณ 5 ช.ม.) มีเตาไฟ มีหม้อ มีซึ้งข้าวเหนียว ตอนเช้า ๆ ใครจะรู้ว่า บ่ายข้าวเหนียวกับเกลือ แซ๊บที่สุด หรือจะบ่ายข้าวเหนียวกับมะขามหวาน ก็สุดยอด บ่ายข้าวเหนียว คือ การปั้นข้าวเหนียวข้างในจะเป็นไส้ต่าง ๆ เหมือนกับข้าวปั้นของญี่ปุ่น บางทีก็จะกินกับ จี่หนังควาย (หนังควายย่าง) อันนี้จะ หย่ำเข็ดแข้ว มาก ๆ อันนี้ลองดูแล้วจะรู้ว่าสุด ๆ เหมื่อยฝันมาก ๆ และพอถึงหน้ามะขาม ผมจะเอาเม็ดมะขามไปจี่ อันนี้สุด ๆ
ซิดข้าว (ยกขึ้นมากลับข้าวที่อยู่ด้านล่างให้ มาอยู่ด้านบน ข้าวจะได้สุกทั่วถึง) และ เมื่อข้าวสุกได้ที่ จะนำข้าวขึ้นมาเทใส่ กระด้งหรือถาด จะทำการซ่วยข้าว คือการเอาข้าวเหนียวมาผึงและใช้ไม้กวนแบะข้าวเหนียวกวนไปมาสักระยะ ให้ข้าวโดนกับอากาศ กวนไปมาหลาย ๆ ครั้ง (ป้องกันไม่ให้ข้าวแฉะเหนียวติดมือ) และก็นำข้าวเหนียวใส่กระติบข้าวใบน้อย หากตรงกับวันสำคัญ ก็จะมีขันสีเงิน มีข้าวเหนียวมีอาหาร มีขนมนมเนย ผลไม้ตามโอกาส
พระที่วัดจะท่านจะตีโม่ง เป็นเวลาออกบิณฑบาต ซึ่งเวลาคือ 06.00 น กลับถึงวัดประมาณ 07.00 น.
สายวัดที่ผ่านหน้าบ้านผมจะมี วัดใหญ่ และวัดสันติ บ้างครั้งท่านมาพร้อมกัน ท่านจะหยุดให้ พระอีกวัดไปก่อน ตามอาวุโส
เวลาใส่บาตร ย่าผมจะสอนว่า ให้ยกข้าวทูนหัว อธิษฐาน ถวายข้าวต่อ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ การใส่บาตรต้อง นอบน้อม แสดงความเคารพพระรัตนตรัย ถอดรองเท้า ยืนบนพื้นดิน ไม่ใช่ยืนบนรองเท้า เพราะจะกลายเป็นว่าสูงกว่าพระ
หลังจากที่ใส่บาตรพระ รอเวลาสักประมาณ เจ็ดโมงเช้า เป็นเวลา ฉันจังหัน(คือ เวลาทานข้าวของพระตอนเช้า) ย่าผมจะนำอาหาร ใส่ตะกร้าปิ่นโตเดินไปวัดถวายจังหัน ย่าผมจะให้ผมหยิบถ้วยชาม จานช้อนแต่ง พาข้าว (เซ็ต อาหารเช้า) ถวายพระ
ถ้าตรงกับวันศีล (วันพระ) จะมีการใสบาตรพระที่วัด พระท่านจะไม่บิณฑบาต เจ็ดโมงเช้าถึงแปดโมง เป็นเวลาที่ไทเชียงคานจะอยู่ที่วัด ทำบุญวันพระ ซึ่งคุ้มวัดใหญ่ที่เห็นประจำคือเต็มศาลา คนจะมาโฮมกัน คือการกำกิจกรรมร่วมกัน มัคทายกวัดจะอาราธนาศีล ขอพรจากพระ วันศีล จะเป็นวันที่พี่น้องในคุ้มวัดได้พูดคุยกันไต่ถามสารทุกข์สุขดิบ เรียกว่ามีเวลา หากตรงกับวันเสาร์อาทิตย์จะมีคนที่ทำงานประจำ(ข้าราชการ) มาทำบุญมากเป็นพิเศษ
ระยะเวลาตีห้า ถึง แปดโมงเก้าโมงเช้า ผู้เฒ่าผู้แก่ท่านก็จะอยู่ที่วัดกัน ส่วนผมจำได้ว่าเป็นเด็กก็ติดตามไปร่วมกิจกรรม พอโตขึ้น ผู้เฒ่าผู้แก่เดินไม่ไหว ก็จะส่งลูกหลานทำกิจกรรมต่าง ๆ เหล่านี้แทน
You need to be a member of Thai Chiangkhan to add comments!
Join Thai Chiangkhan