Comment

Comment by แดง ... เชียงคาน..เลย on January 1, 2011 at 6:18am

ตอนกลางคืน ท่าวัดท่าคก เอาสวืง ไป เอากุ้งที่น้ำโขง มา ยำกิน สดๆๆอีก ครับ

ดึกๆๆๆนะ ช่วง ตีหนึ่ง  ดึกแล้ว

Comment by แดง ... เชียงคาน..เลย on January 1, 2011 at 6:17am

ผมคนหนึ่ง ที่ได้เล่น ปาขี้ ตมใส่กัน ท่าวัดใหญ่ ว่ายน้ำข้ามไป ฝั่งลาวว่ายกลับ

โขมยเรือ แถวริมน้ำไป พายเล่น ลุงชัย ด่า มา แกจะ ตีวิ่งแบบจุกตูดเลย

และแย่งโขดหิน ที่แก่ง วัดใหญ่  น้ำใหลเชี่ยว มากๆๆ  ดอน ใข่ เต็มไปหมด ตรงนั้น

Comment by ♥♥maew♥♥ on September 16, 2010 at 2:47am

ขอบคุณคุณ ว่าที่ พ.ต. ณัฐพล ตันมิ่งที่เพิ่มเติมข้อมูลที่ถูกต้องนะคะ พอดีเป็นเด็กรุ่นใหม่ ไม่ค่อยรู้เท่าไรค่ะ :))

Comment by ♥♥maew♥♥ on September 16, 2010 at 2:44am

ถามจริงๆเหอะไอ้คุณอาจาร์ยแร็ก
ตกลง แกกับฉัน ใครเกิด(แก่)ก่อนกันวะ 555++

Comment by เชียงคานบ้านฉัน on September 14, 2010 at 3:03pm

นอกจากนี้ที่เก่า ๆ ที่เด๊วนี้ไม่มีแล้ว ก็มีอีกเยอะ
โรงไฟฟ้าเก่า
ธกส.เก่า
ธนาคารออมสินหลังเก่า ธนาคารออมสินหลังชั่วคราว (หน้าโรงหนังราชา เช่าอยู่เมื่อสร้างออมสินใหม่)
ธนาคารกสิกรเก่า(เด๊วนี้ปิดกิจการแล้ว)
โรงเลื่อยเก่า
โรงเรียนแก้วอำนวยศิลป์

Comment by พ.ต.ดร.ณัฏฐพล ตันมิ่ง on September 14, 2010 at 7:11am

โรงหนังตาดม
โรงหนังกำนันสน
โรงหนังพรเทพ
โรงหนังศรีสุนทร (คนญวน) ถูกก้อนหินขว้างบนหลังคาทุกวันเลยขายให้โรงหน้งสุวรรณรามา
โรงหน้งสุวรรณรามา
โรงหนังราชา

Comment by ♥♥maew♥♥ on September 14, 2010 at 1:49am

555++
มันคิดได้ไงวะเนี่ย ไอ้ถุยน้ำลาย ตำราคุณย่าบัวแก้วเนี่ย
เออ..ถ้าไม่พูดขึ้นมานี่ก็ลืมไปแล้วนะ
ใช่ๆ ไม่มีรถเหมือนไม่มีขา
ไม่มี ทีวี หรือคอมพิวเตอร์ ก็เหมือนตาบอด หรือหูหนวก
พูดไปก็ นะ...เมื่อก่อนนี้ร้านยายฟอง อย่าง 7-11 เลยนะ มีทุกอย่าง
เด็กน้อย เด็กใหญ่ กำเหรียญไปแค่ สลึง ห้าสิบสตางค์ ก็ได้กินหนมแล้ว
นึกถึงก๋วยเตี๋ยวร้านแกด้วยอย่างที่อาจาร์ยบอก แกขายตั้งแต่ ถ้วยละ 3บาท จนครั้งสุดท้ายจำได้ว่า ถ้วยละ10 บาท
ขายจนตายก่อนจะขึ้นราคาอ่ะ 555++
แล้วจริงด้วย เมื่อก่อนนี้มีโรงหนัง 2 โรงแน่ะน้อ โรงราชา กับสุวรรณรามา
เออ..ถ้าไม่บอกก็ลืมอีกนะเนี่ย จริงๆมันมีอะไรอีกมากมาย แต่ทำไมเรามันขี้ลืมได้วะเนี่ย

Comment by เชียงคานบ้านฉัน on September 13, 2010 at 4:48pm

แหะ ๆ ก็ผมมันขี้ดื้อ เลาะไปหมดทุกที่ มีประวัติอยู่ทุกที่ เกือบตายกับหลาย ๆ ที่
เมื่อก่อนเชียงคานแคบนิดเดียว รู้จักกันหมด พี่สาวถูกรถชน อยู่อีกซอย แป๊บเดียวพ่อรู้เรื่องแล้ว
ยายฟองวิ่งมาบอกทั้งที่มือยังจับที่ลวกเส้นก๋วยเตี๋ยวอยู่เลย เรียกชื่อผิดถูกจนงงกันยกใหญ่ ว่าใครโดนชนกันแน่

วิธีโบราณหรอ
ก็คงมีแต่คุณย่า ที่เราขอแกไปเล่นน้ำโขง แล้วแกบ้วนน้ำลายไว้ ให้กลับมาก่อนน้ำลายแกแห้ง
ถ้ามาหลังน้ำลายแกแห้ง ก็ก้านมะยมหน้าโรงเรียน แต่เราหัวหมอ รีบวิ่งลงไปท่าวัดป่าใต้ บ้วนน้ำลายเอาไว้ดู พอของเราจะแห้งก็รีบวิ่งมารายงานตัว กับย่า เลยไม่โดนตีสักครั้ง อิอิ
คิดดูแล้วเป็นภูมิปัญญานะ ไม่ต้องดูนาฬิกา ไม่ต้องกะเกณฑ์ว่าต้องไปกี่นาที
สมัยก่อนฟังเสียงไก่ ดูพระอาทิตย์ เดินเท้า นึ่งข้าวเตาถ่าน พึ่งพาธรรมชาติ สมัยนี้ไม่มีรถก็เหมือนไม่มีขา

Comment by ♥♥maew♥♥ on September 13, 2010 at 1:22am

มันก็มีกันทุกคนแหละ อาจาร์ย....แต่พี่ขี้ลืม
ขนาดพี่เป็นคนเชียงคานแท้ๆ ยังไม่ค่อยมีใครรู้จัก....และที่สำคัญไม่รู้จักใครด้วยแหละ แหะๆ
เมื่อสมัยก่อน เยอะแยะมากมายเลย ที่ถ้าพูดถึงล่ะก็ เขียนหนังสือได้เป็น 100เล่มเลยแหละมั้ง
ถ้านึกอะไรน่าสนใจ วิธีการโบราณ รึอะไรที่ฟังแล้ว ขนลุกเนื่องจาก เด็กสมัยปัจจุบันลืม
ก็เอามาเขียนแนะนำหน่อยนะ อาจาร์ย เพราะตอนพี่ได้อ่านของ อาจาร์ย รู้สึกขนลุกว่ะ
ว่าเราก็เคยนะ แต่ทำไม นึกไม่ออก (แล้วไอ้อาจาร์ยบักแร็ก มันนึกออกได้ไง )
อย่าตกใจไปเลยนะ ก็เพราะแก่มากแล้วนะแหละ น้องเอ้ย 555++ ไม่มีคำว่าเหมือน เพราะแก่จริงๆ
555++

Comment by เชียงคานบ้านฉัน on September 10, 2010 at 7:32pm

แหม คุณพี่ก็เอาข้อความลงก็ไม่บอกกัน เขินนะเนี่ย

อันที่จริงเรื่องตอนเด็ก ๆ สมัยเรา ๆ ทุกคนมีประสบมากมายและแตกต่างกันออกไป
นั่งเล่าเป็นวันก็ไม่จบ
มีโอกาสอยากถ่ายทอดอีกมาก ๆ เพื่อเป็นข้อมูล ให้คนรุ่นหลังได้รู้ (พูดเหมือนตัวเองแก่มากเลยเน้อ) เช่น เชียงคานเคยมีงานฤดูหนาว โรงพยาบาลเดิมอยู่ที่สามแยก ซอยแปดเคยเป็นที่... เรื่องราวของศาลาดำ โรงเรียนแก้วอำนวยศิลป์ พิธีก่อนการไปนาม(หาปลา) อื่น ๆ อีกมากมาย

• ‹ Previous
• 1
• 2
• Next ›
• Page