.... เมื่อลมหนาวพัดมา....
....ผู้คนในเมืองใหญ่ที่อบอวลไปด้วยควัน และไอจากท่อไอเสียรถยนต์....
...และด้วยภาระงานในหน้าที่ ที่แบกกันมาเกือบทั้งปี...
... ต่างก็มองหาสถานที่ ที่จะพอทำให้หายเหนื่อยจากโลกความเป็นจริงที่ประสบอยู่ทุกวัน เพียงเพื่อชั่วขณะหนึ่งก็ยังดี...
.... หนาวปีนี้ ผมวางแผนไว้ว่าจะไม่กลับบ้านในช่วงปีใหม่ คิดว่าจะเที่ยวรับลมหนาวซะให้ปากแตก แข่งกะ “ลานหินแตก” ที่ “ภูหินร่องกล้า” ซะเลย ฮิฮิ …
…แต่แล้วแผนที่วางไว้ก็มีการเปลี่ยนแปลง เพราะแผนมันแค่การคาดการณ์ว่าจะทำอะไรในวันข้างหน้า ไม่ใช่ “คำสั่ง” ที่ห้ามเปลี่ยนแปลง (เปลี่ยนได้แต่ค่อนข้างจะยุ่งยาก ฮิฮิ) นั่นก็เพราะว่า “ใคร” (เพลงของบอยด์ โกสิยพงศ์ เพราะดีน่ะ ลองฟังกัน J )...
... เลยต้องปรับแผนเป้นว่า ไปบ้านตากอากาศ (บ้านนอกน่ะแหล่ะ) ซะตอนปีใหม่ ช่วงเวลารับลมหนาวก็เลือกเอาวันหยุดที่พอมี ....
.... นั่นก็คือ ช่วงวันพ่อ 5-6-7 ธันวา (ไม่ได้ไปหาพ่อ รอพบตอนปีใหม่เลยรอบเดียว ฮิฮิ)
ค่อนข้างจะหาที่ไปลำบาก เพราะช่วงนี้ที่ไหนๆ ใครๆ เขาก็ไปกัน ภูกระดึง นี่ก็2 รอบแล้ว จะไปพิสูจน์รัก ก้อคงจะผิดที่ผิดเวลา เพราะเป็นขบวนสุดท้ายแล้ว ต้องรักษาไว้ให้ดีๆ
สรุปเอาเองเลยว่า “เชียงคาน” คิดว่าที่นี่เหมาะสุดเพราะว่า ได้ยินชื่อนี้มานาน บางคนขนานนามให้ว่า
“ปายแห่งอีสาน”
“เมืองคู่แฝดหลวงพระบาง”
แต่ที่ผมอยากไปเพราะว่า
- ที่นี่อากาศคงจะสบายๆ
- คนน้อยๆ
- เรือนไม้เก่าๆ วิถีชีวิตดั้งเดิมคงจะยังมีให้เห็น
... จึงจัดการโทรจองที่พัก เพราะบังเอิญเจอเว็บไซต์ของ “ศรีพรรณโฮมสเตย์” จากเว็บลิงค์เว็บหนึ่ง และจัดจองการจองตั๋วรถทัวร์ “แอร์เมืองเลย” ไปกลับกรุงเทพฯ-เชียงคาน และเชียงคาน-กรุงเทพฯ ซึ่งมีวันละเที่ยว ....
....หลังจากจัดการเรื่องการเดินทาง ที่พักเรียบร้อบแล้ว....
...ก็มีเรื่องให้ใจตุ้มๆต่อมๆ เพราะเรื่องงาน กลัวว่างานจะเสร็จไม่ทัน และที่สำคัญกว่านั้น อาจจะมีกิจกรรมสำคัญที่ต้องเข้าร่วมซะด้วย ....
You need to be a member of Thai Chiangkhan to add comments!
Join Thai Chiangkhan