เป็นคนไ่ม่ชอบสีชมพู แต่ไม่ได้เกลียด แค่รู้สึกว่ามันหวานไปหน่อย

ถ้าจะเฉดสีนี้ก็ขอแดงไปเลยดีกว่า แต่พอมีสงครามสีทางการเมือง แดงก็ไม่ไหว

พอจะอยากหวาน ก็ขอเป็นชมพูอมม่วงละกัน ยังหวานได้อยู่

แต่พอเจอมิตรกลายพันธ์ ม่วงก็มีอันตกไป เฮ่อ..เราทำคุณคนไม่ขึ้นจิงๆ

รึว่าทำคุณผิดคนเองหว่า? ไม่รู้คุณไม่พอยังมีแอบทิ่มแทงอีก ..รอเวลาชำระ..

จนโดนตำหนิติติง โดนด่าทอเพราะห่วงใย โดนลากไปเพราะไม่วางใจ

เอ่อ..โตจนป่านนี้แล้วนะคะ ไม่ใ่ช่ว่าดูคนไม่ออก เพียงแต่ว่าบางทีเราก็เลือกไม่ได้

จึงเลือกทำกับส่ิงที่เจออย่างดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยังเชื่อเสมอว่าคนดีมีเกราะ

ต้องพบต้องเจอต้องเจ็บต้องสะเทือนบ้าง เป็นธรรมดาของการเป็นคนในสังคม

และก็อย่างที่เคยบอกบ่อยบ่อย ไม่ใช่คนโง่แค่ทำเท่าที่ทำได้ และอย่าลำ้เส้นนัก

วังวนคนขี้อิจฉาริษยา เห็นใครได้ดีกว่าเป็นไม่ได้ ไม่ส่งเสริมยังคอยซ้ำเสี้ยมเติม

เป็นกมลสันดานที่ไม่น่ารักเอาเสียเลย มันก็เลยส่งผลกับชีวิตคนพวกนี้แบบนีี่้

ไม่เจริญก้าวหน้านัก ไม่ค่อยมีคนอยากรัก ไม่ค่อยมีคนอยากรู้จัก

ไม่ค่อยมีคนคนอยากหยิบยื่นโอกาสและน้ำใจให้ เพราะให้ไปก็เสียของเปล่าๆ

ไม่รู้จักรักษาเมื่อได้มายังไม่พอ ยังบ่อนทำลายอีก ทุบหม้อข้าวตัวเองแท้ๆ

ตักตวงแต่ผลประโยชน์ส่วนตน ใครจะเป็นอะไรไม่สน จะได้มาอย่างไรไม่แคร์

ไม่มีมิตรแท้และศัตรูถาวร ขอกรูได้กับได้ก่อนเป็นอันเข้าใจ - -"

การอยู่ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมไม่จริงใจ ส่งผลให้น่าห่วงใยนัก

ผู้คนมักคิดว่าเราอ่อนแอเกินไปที่จะใช้ชีวิตในสังคมแบบนี้

ไม่คิดร้ายไม่ระวังตัว ไม่รู้จักแข็งในเรื่องที่ควร เปิดเผยเกินไป

วางตัวสบายสบาย คิดง่ายง่าย ไม่มากมาย กับคนบางชนิดก็คิดใช้ไม่ได้

ทำเอาเหนื่อยหัวใจ ตกลงใครเป็นหนี้ใครกันฟร่ะ ช่างเป็นคนที่....

เอาเหอะ เป็นคนดีดีกว่าเป็นคนชั่ว แม่้จะยากลำบากกว่ามากหน่อย

แต่ยังมีบอดี้แสลมคอยเป็นแรงใจอยู่เสมอ เหนื่อยท้อหมดแรงฟังทีไรก็ช่วยได้

:ยังคงรัก: