บ้านชะนะคาน

ฮอดแล้วเด้อ เชียงคาน

ไทยมุง ตอน ฮอดแล้วเด้อ เชียงคาน 23 ต.ค.2552

Rating:
  • Currently 0/5 stars.

Views: 341

Tags: เชียงคาน
Favorite of 1 person
Location: (Show Map)

Comment

You need to be a member of Thai Chiangkhan to add comments!

Join Thai Chiangkhan

kampol Comment by kampol on September 28, 2010 at 9:55pm
ลืมข้อความสุดท้าย..ฝากนิดสำหรับคนไปเที่ยวเชียงคาน หากไม่ประสงค์จะนำอะไรติดมือกลับมา ขอแต่เพียงภาพและความทรงจำ ที่สำคัญ...ท่านได้นำน้ำใจคนเชียงคานติดตัวไปด้วยแล้ว....
kampol Comment by kampol on September 28, 2010 at 9:48pm
เพิ่งเข้ามาเห็นรายการไทยมุง ....มักจะรู้ทีหลังคนอื่นเสมอ (แก้ไม่หาย) แม้จะเป็นภาพบางแง่มุมเล็กน้อย
ที่เหลือในปัจจุบัน ก็ยังดีที่มีผู้ไปนำมาเสนอต่อสังคม ยิ่งอยากกลับไปเป็นหนุ่ม และย้อนเวลากลับไปสมัยเมื่อไปอยู่เชียงคาน ก่อน 2509 ก่อนหน้านั้นไม่กี่ปีนัก เชียงคานมีโอกาสรับรองคนจากที่อื่นไปพำนักสั้นบ้างยาวบ้าง บางคนเป็นการถาวร เช่นข้าราชการหน่วยงานต่าง ๆ ที่เป็นกลุ่มจำนวนมาก จำได้ คือ ตำรวจภูธร ตำรวจน้ำ นปข. พัฒนาชุมชน ศูนย์อุทกวิทยา (ตอนนั้นฟู่ฟ่าที่สุด มีเครื่องมือเครื่องใช้ครบครันที่สุด คนหนุ่มมากที่สุด) ต่อมา ก็ ตำรวจตระเวนชายแดน กองร้อยอะไรน้า 410 หรือเปล่า ถ้าจำไม่ผิด มีด่าน ตม. ด่านศุลกากร ด่านป่าไม้ ด่านตรวจสัตว์ ถ้าจะว่าไปมีส่วนราชการเกือบเท่าจังหวัดด้วยซ้ำ และที่แน่นอน ส่วนใหญ่ลงหลักปักฐานกับคนเชียงคาน เพราะสมัยนั้นการเดินทางกันดารมาก รถโดยสารเล็กมีเพียงสองสามเที่ยว หากจะเดินทางเข้ากรุงเทพฯ ต้องข้ามวันเลยทีเดียว บรรดาหนุ่ม ๆข้าราชการ จึงตกลงใจอยู่เป็นเขยเชียงคานเสียเลย ด้วยอัธยาศัยไมตรี ของคนที่มีวัฒนธรรมสูงจากจิตวิญญาณ มีน้ำใจโอบอ้อมอารีจริง ๆ ไม่หวังสิ่งตอบแทน ไม่หวังลาภยศ หรือ อภิสิทธิ์ใด โดยเฉพาะสาวเชียงคานอ่อนหวาน กิริยามารยาทเหมือนคนเชียงใหม่ หรือ หลวงพระบาง (สายใยวัฒนธรรมเดียวกัน) บรรยากาศสวยงาม มีแม่โขงเป็นเสมือนหลักชีวิต ข้าราชการเป็นเพื่อนกันมากที่สุด มีผู้ใหญ่ผู้เฒ่าผู้แก่หลักบ้านหลักเมืองที่เคารพ และชาวเชียงคานเสมือนญาติสนิทมากกว่าอยู่กรุงเทพฯด้วยซ้ำ เรามีการร่วมมือกัน สังสรรค์กัน พร้อมชาวเชียงคาน หลังจากนั้น เชียงคาน ก็เปิดตัวกว้างขึ้น บุญ12 เดือน เชียงคานมีมากกว่าที่อื่น และเป็นวิถีชีวิตแท้จริงมากกว่าปั้นแต่ง งานออกพรรษาเชียงคาน การข้ามไปสร้างสัมพันธ์ไมตรีกับบ้านพี่เมืองน้อง (เรียกกันสมัยนั้น) งานแห่เทียน แห่ประสาทผึ้ง งานแห่ข้าวประดับดิน ข้าวพันก้อน งานแข่งเรือ งานไหลเรือไฟ งานประจำปี การแข่งชกมวย หนังเร่ งานประจำปีของโรงเรียนเชียงคาน มีการเล่นดนตรีระหว่างข้าราชการกับครูอาจารย์โรงเรียนเชียงคาน การเต้นรำที่หอประชุมอำเภอ งานโรงเรียนวิจิตรวิทยา การแห่กัณฑ์หลอน การเคาะประตูบ้านตีหม้อไห กาละมัง ยามดึกชวนคนไปทำบุญ งานบุญที่บ้านทุกหลังเปิดต้อนรับคนต่างถิ่นทุกคนไม่เลือกชั้นวรรณะ ประเพณีการล่าปลาบึก(แม้จะไม่ค่อยได้ แต่ก็ได้ปลาเอิน ปลาเริม ปลาอื่นๆแทน) งานวัดศรีคุณเมือง วัดศรีพนมมาศ วันโพนชัย วัดมหาธาตุ วัดท่าแขก บ้านน้อย วัดกลาง วัดป่าใต้ วัดท่าคก ธุรกิจทำผ้านวม การปลูกฝ้าย ปลูกข้าวโพด การเที่ยวล่าปลาบ้านคกเลา ทอดแหแก่งคุดคู้ ก่อนจะมีการสร้างสวนสาธารณะที่แก่งคุดคู้ การผจญภัยไปตามเส้นทางไปปากชมก่อนจะมีการตัดถนนโค้งประหยัด การท่องเที่ยวทางพญานาค การซวงเฮือ การขับทุ้มหลวงพระบาง การขับลำเชียงคาน ไปยกพระวัดท่าแขก เที่ยวดูสาวสานะคาม ไปเล่นน้ำเต้าปูปลา ไฮโลที่สานะคามสมัยนั้นยามสงกรานต์ โดยต้องระวังการเดินผ่านเส้นทางผีเจ้าที่ผ่าน ที่ชาวลาวจะปักเครื่องหมายไว้ตามถนน ใครเดินผ่านจะถูกสาวกุมตัวเรียกค่าไถ่..อะไรทำนองนี้ ซื้อของต่างประเทศไปฝากบ้านกรุงเทพฯ การเปิดบ้านเวลาทำบุญของชาวเชียงคานพร้อมสำรับกับข้าวที่ไม่มีวันหมด มองวิธีการอาบน้ำของสาว ๆ ที่หาดทรายดอนแม่โขงคุ้มบ้านเหนือ ดูจุดบั้งไฟ เชียร์บอลจากคนนำกีฬานี้เข้าเชียงคานอย่างเต็มตัว สกุลทิพรสก็สร้างชื่อเสียงด้านนี้ ดูการทำเฟอร์นิเจอร์ของชาวเวียดนาม ฝีมือองแหวะ พ่อองฮายทำวัด แม่จะตำแจ่วใส่หนังเค็ม ยายที่รักทำส้มตีน(วัว-ควาย ใส่หยวกกล้วย ผักกะหล่ำ) ลงโขงยามแล้งไปตักน้ำขึ้นมาใช้ ใต่ตลิ่งดินสูงชัน เวลาน้ำหลากเฝ้ามองช้างและต้นไม้ที่ลอยมาตามน้ำ บางทีก็มีภาพสะเทือนใจลอยมาด้วย (ช่วงนั้นส่งครามในประเทศลาวกำลังเริ่ม) ดูงานเจ้าปู่ที่ท่าเรือเก่า ที่พิเศษสุดไม่มีใครเหมือน คือ ประเพณีสงการนต์ที่เชียงคานอันยาวนาน แห่ดอกไม้อันลือลั่น วันละวัด กี่วันจึงจะเสร็จเทศกาล ดูสาวเชียงคานแต่งตัวเล่างานไปตามถนนรนแคม พร้อมกางร่มไปเล่าบอกงานบุญคุ้มนั้น บ้านนี้ ที่วันนี้จะยังคงมีเหลือหรือเปล่าไม่ทราบ...ยิ่งงานออกพรรษาที่เชียงคานโด่งดังที่สุดในแถบลุ่มน้ำโขง ดังมาก่อนใคร จนกระทั่งนำไปเป็นเนื้อเพลงลูกทุ่งก็ที่เชียงคานนี่แห่งเดียว
เวลายามเช้าและเย็นเหม่อมองแม่น้ำโขงที่แสนอาถรรพ์ (นั่งคนเดียวเพราะความที่เป็นคนโสด) เที่ยวและกราบไหว้วัดเชียงคานที่อยู่ห่างกันไม่กี่ก้าว และอื่น ๆ เป็นเรื่องที่เจียระไนไม่หมดในวันเดียว ทั้งที่อาณาเขตเชียงคานยาวกว้างไม่เกิน ขนาดรันเวย์สนามบิน ที่เป็นสิ่งแสดงว่า ความรุ่งเรืองของเชียงคาน ความไม่เหมือนเมืองใดในประเทศ มีที่มาจากอะไร....ไปค้นหาความจริงกันเถอะครับ อยากฝากอีกนิด ไปเชีย
บ้านชะนะคาน Comment by บ้านชะนะคาน on March 18, 2010 at 12:33am
พี่ดวงออกทีวีเท่หลายเด้555

รวมมิตรของเชียงคาน

จองที่พักเชียงคาน และทั่วไทย

© 2012   Created by pitakchai.

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service